#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 585 #سعدی
#سهیل_قاسمی

@Setiq

اگر تو پرده بر این زلف و رخ نمی‌پوشی،
به هتک ِ پرده‌یِ صاحب‌دلان همی‌کوشی

چنین قیامت و قامت ندیده‌ام همه عُمر
تو سرو یا بدنی؟ شمس یا بناگوشی؟

غلام ِ حلقه‌یِ سیمین ِ گوشوار ِ تو ام
که پادشاه ِ غلامان ِ حلقه در گوشی

به کُنج ِ خلوت ِ پاکان و پارسایان آی
نظاره کُن که چه مستي کنند و مدهوشي

به روزگار ِ عزیزان! که یاد می‌کُنم‌ات
عَلَی‌الدوام؛ نه یادی پس از فراموشي

چنان موافق ِ طبع منی و در دل ِ من
نشسته‌ای، که گمان می‌بَرَم در آغوشی

چه نیک‌بخت کسانی که با تو هم‌سخن اند
مرا نه زَهره‌یِ گفت و نه صبر ِ خاموشي

رقیب ِ نامتناسب چه اهل ِ صحبت ِ  تو ست
که طبع ِ او همه نیش و تو سَر به سَر نوشی

به تربیت به چمن، گفتم: ای نسیم ِ صبا!
بگوی تا ندهد گُل به خار ِ چاووشی

تو سوز ِ سینه‌یِ مستان ندیدی ای هُشیار
چو اتشی‌ت نباشد، چگونه برجوشی؟

تو را که دل نبُوَد، عاشقي چه دانی چیست
تو را که سمع نباشد، سماع ننیوشی

وفایِ یار به دنیا و دین مَده سعدی
دریغ باشد یوسف به هر چه بفروشی

0585

@Setiq