#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 584 #سعدی
#سهیل_قاسمی

@Setiq

هرگز آن دل بنَمیرد که تو جان‌اش باشی
نیک‌بخت آن که تو در هر دو جهان‌اش باشی

غم و اندیشه در آن دایره هرگز نروَد
به‌حقیقت؛ که تو چون نقطه میان‌اش باشی

هرگز ش باد ِ صبا برگ پریشان نکُنَد
بوستانی که چو تو سرو ِ روان‌اش باشی

همه‌عالَم نگران! تا نظر ِ بخت ِ بلند
بر که افتد که تو یک‌دم نگران‌اش باشی

تشنگان‌ات به لب ای چشمه‌یِ حیوان مُردند
تشنه‌تر آن که تو نزدیک ِ دهان‌اش باشی

گر توان بود که دوْر ِ فلک از سر گیرند،
تو دگر نادره‌یِ دور ِ زمان‌اش باشی

وصف‌ات آن نیست که در وَهم ِ سخن‌دان گُنجد
و ر کسی گفت، مگر هم تو زبان‌اش باشی

چون تحمّل نکُنَد بار ِ فراق ِ تو کسی
با همه درد ِ دل آسایش ِ جان‌اش باشی

ای که بی دوست به‌سر می‌نتوانی که بَری
شاید ار مُحتمِل ِ بار ِ گران‌اش باشی

سعدی آن روز که غوغایِ قیامت باشد،
چشم دارد که تو منظور ِ نهان‌اش باشی

0584

@Setiq