#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 582 #سعدی
#سهیل_قاسمی

@Setiq

یار گرفته‌ام بسی چون تو ندیده‌ام کسی
شمع چنین نیامده‌ست از دَر ِ هیچ مجلسی

عادت ِ بخت ِ من نبود آن که تو یاد م آوری
نقد ِ چنین کم اوفتد خاصه به دست ِ مفلسی

صحبت از این شریف‌تر؟ صورت از این لطیف‌تر؟
دامن از این نظیف‌تر؟ وصف ِ تو چون کُنَد کسی

خادمه‌یِ سرای را گو دَر ِ حجره بند کُن
تا به سَر ِ حضور ِ ما ره نبَرَد مُوَسوسی

روز ِ وصال ِ دوستان دل نرود به بوستان
یا به گُلی نگَه کُنَد یا به جمال ِ نرگسی

گر بکُشی کجا روَم؟ تن به قضا نهاده‌ام
سنگ ِ جفایِ دوستان دَرد نمی‌کُنَد بسی

قصّه به هر که می‌بَرَم، فایده‌ئی نمی‌دهد
مشکل ِ دَرد ِ عشق را حل نکُنَد مهندسی

این همه خار می‌خورَد سعدی و بار می‌بَرَد
جایِ دگر نمی‌رود هر که گرفت مونسی

0582

@Setiq