#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 578 #سعدی
#سهیل_قاسمی

@Setiq

تو خود به صحبت ِ امثال ِ ما نپردازی
نظر به حال ِ پریشان ِ ما نیَندازی

وصال ِ ما و شما دیر متّفق گردد
که من اسیر ِ نیاز ام تو صاحب ِ نازی

کجا به صید ِ ملخ همّت‌ات فرو آید
بدین‌صفت که تو باز ِ بلندپروازی

به‌راستی که نه هم‌بازی ِ تو بودم من
تو شوخ‌دیده مگس بین که می‌کند بازي

ز دست ِ تُرک ِ ختایی کسی جفا چندان
نمی‌بَرَد که من از دست ِ تُرک ِ شیرازی

و گر هلاک ِ من‌ات در خور است، باکی نیست
قتیل ِ عشق، شهید است و قاتل‌اش غازی!

کدام سنگ‌دل است آن که عیب ِ ما گوید
گر آفتاب ببینی، چو موم بگدازی

میسّر ت نشود سرّ ِ عشق پوشیدن!
که عاقبت بکُنَد رنگ ِ روی، غمازي

چه جُرم رفت که با ما سخن نمی‌گویی
چه دشمني ست که با دوستان نمی‌سازی

من از فراق ِ تو، بی‌چاره، سیل می‌رانم
مثال ابر ِ بهار و تو خیل می‌تازی

هنوز با همه بدعهدی‌ات دعا گویم
که گر به قهر برانی، به لطف بنوازی

تو، هم‌چو صاحب ِ دیوان، مکُن که سعدی را
به‌یک‌ره از نظر ِ خویشتن بیَندازی

0578

@Setiq