#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 575 #سعدی
#سهیل_قاسمی

@Setiq

هر سلطنت که خواهی، می‌کُن! که دل‌پذیری
در دست ِ خوب‌رویان دولت بوَد اسیري

جان باختن به کوی‌ات در آرزویِ روی‌ات،
دانسته‌ام؛ ولیکن خون‌خوار ِ ناگزیری

مُلک آن ِ تو ست و فرمان! مملوک را چه درمان
گر بی گنَه بسوزی و ر بی خطا بگیری

گر من سخن نگویم در وصف ِ روی و موی‌ات،
آیینه‌ات بگوید پنهان که بی‌نظیری

آن ک‌او ندیده باشد گُل در میان ِ بُستان
شاید که خیره مانَد در ارغوان و خیری

گفتم مگر ز رفتن غایب شوی زِ چشم‌ام
آن نیستی که رفتی! آنی که در ضمیری

ای باد ِ صبح ِ بُستان! پیغام ِ وصل ِ جانان!
می‌رو که خوش‌نسیمی؛ می‌دم که خوش‌عبیری

او را نمی‌توان دید از مُنتهایِ خوبي
ما خود نمی‌نماییم از غایت ِحقیري

گر یار با جوانان خواهد نشست و رندان،
ما نیز توبه کردیم از زاهدي و پیري

سعدی! نظر بپوشان، یا خرقه در میان نهْ
رندی روا نباشد در جامه‌یِ فقیري

0575

@Setiq