#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 558 #سعدی
#سهیل_قاسمی

@Setiq

هر نوبت‌ام که در نظر ای ماه بگذری،
بار ِ دوُم زِ بار ِ نخستین نکوتری

انصاف می‌دهم! که لطیفان و دلبران
بسیار دیده‌ام؛ نه بدین لطف و دلبری

زنّار بود هر چه همه عمر داشتم
الّا کمر که پیش ِ تو بستم به چاکری

از شرم ِ چون تو آدمیان در میان خلق،
انصاف می‌دهد که نهان می شود پَری

شمشیر ِ اختیار ِ تو را سر نهاده‌ام
دانم که گر تن‌ام بکُشی، جان بپروری

جز صورت‌ات در آینه، کس را نمی‌رسد
با صورت ِ بدیع ِ تو کردن برابری

ای مدّعی! گر آن‌چه مرا شد تو را شود،
بر حال ِ من ببخشی و حالت بیاوری

صید اوفتاد و پایِ مسافر به گِل بمانْد
هیچ افتد ت که بر سَر ِ افتاده بگذری؟

صبری که بود مایه‌یِ سعدی، دگر نمانْد
سختی مکُن! که کیسه بپرداخت مشتری

0558

@Setiq