#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 555 #سعدی
#سهیل_قاسمی

@Setiq

گر برود به هر قدم در ره ِ دیدن‌ات سَری،
من نه حریف ِ رفتن ام از دَر ِ تو به هر دری

تا نکُنَد وفایِ تو در دل ِ من تغیّری،
چشم نمی‌کُنم به خود؛ تا چه رسد به دیگری

خود نبوَد! و گر بوَد تا به قیامت آزری،
بت نکُنَد به نیکویی چون تو بدیع‌پیکری

سرو ِ روان ندیده‌ام جز تو به هیچ کشوری
هم نشنیده‌ام که زاد از پدری و مادری

گر به کنار ِ آسمان چون تو برآید اختری،
روی بپوشد آفتاب از نظر ش به معجری

حاجت ِ گوش و گردن‌ات نیست به زر و زیوری
یا به خضاب و سرمه‌ئی؛ یا به عبیر و عنبری

تاب ِ وغا نیاورَد قوّت ِ هیچ صف‌دری
گر تو بدین مشاهدت حمله بَری به لشکری

بسته‌ام از جهانیان بر دل ِ تنگ، من دری
تا نکُنم به هیچ‌کس گوشه‌یِ چشم ِ خاطری

گرچه تو بهتری و من از همه خلق کم‌تری،
شاید اگر نظر کُنَد محتشمی به چاکری

باک مدار سعدیا گر به فدا روَد سَری
هر که به مُعظَمی رسد، تَرک دهد محقّری

0555

@Setiq