#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 541 #سعدی
#سهیل_قاسمی

@Setiq

مگر دگر سخن ِ دشمنان نیوشیدی
که رویِ چون قمر از دوستان بپوشیدی

من، از جفایِ زمان، بلبلا! نخفتم دوش
تو را چه بود که تا صبح می‌خروشیدی؟

قضا به ناله‌یِ مظلوم و لابه‌یِ محروم
دگر نمی‌شود ای نفس بس که کوشیدی

کنون حلاوت ِ پیوند را بدانی قدر
که شَربت ِ غم ِ هجران ِ تلخ نوشیدی

به مقتضایِ زمان اقتصار کُن سعدی!
که آن‌چه غایت ِ جهد ِ تو بود، کوشیدی

0541

@Setiq