#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 535 #سعدی
#سهیل_قاسمی

@Setiq

مپُرس از من که: «هیچ‌ام یاد کردی؟»
که خود هیچ‌ام فرامُش می‌نگردی

چه نیکو روی و بدعهدی! که شهری
غم‌ات خوردند و کس را غم نخوردی

چرا ما با تو ای معشوق ِ طنّاز
به‌صلح ایم و تو با ما در نبَردی

نصیحت می‌کنند م سردگویان
که: «برگرد از غم‌اش بی روی‌زردی»

نمی‌دانند ک‌از بیمار ِ عشق‌ات،
حرارت باز ننشیند به سردی

ولیکن با رقیبان چاره‌ئی نیست
که ایشان مِثل ِ خار اند و تو وَردی

اگر با خوب‌رویان می نشینی،
بساط ِ نیک‌نامی درنوَردی

دگر با من مگوی ای باد ِ گُل‌بوی
که: هم‌چون بلبل‌ام دیوانه کردی!

چرا دَرد ت نچیند جان ِ سعدی
که هم دردی و هم درمان ِ دَردی

0535

@Setiq