#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 413 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

آن نه روی است که من وصف ِ جمال‌اش دانم
این حدیث از دگری پرس! که من حیران ام

همه بینند؛ نه این صُنع که من می‌بینم
همه خوانند؛ نه این نقش که من می‌خوانم

آن عجب نیست که سرگشته بوَد طالب ِ دوست
عجب این است که من واصل و سرگردان ام

سرو در باغ نشانند و تو را بر سر و چشم
گر اجازت دهی ای سرو ِ روان، بنشانم

عشق ِ من بر گُل ِ رخسار ِ تو امروزی نیست
دیر سال است که من بلبل ِ این بُستان ام

به سَر ت! ک‌از سَر ِ پیمان ِ محبّت نروم
گر بفرمایی رفتن به سَر ِ پیکان‌ام

باش تا جان بروَد در طلب ِ جانان‌ام
که به کاری بهْ از این، باز نیاید جان‌ام

هر نصیحت که کُنی، بشنوم ای یار ِ عزیز!
صبر م از دوست مفرمای! که من نتوانم

عجب از طبع ِ هوس‌ناک ِ من‌ات می‌آید!
من خود از مَردُم ِ بی‌طبع عجب می‌مانم

گفته بودی که: بوَد در همه عالم سعدی
من به خود هیچ نی ام؛ هر چه تو گویی آن ام

گر به تشریف ِ قبول‌ام بنوازی، مَلک ام
و ر به تازانه‌ی قهر م بزنی، شیطان ام

0413

@Setiq