#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 392 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

من دوست می‌دارم جفا ک‌از دست ِ جانان می‌بَرَم
طاقت نمی‌دارم؛ ولی افتان و خیزان می‌برم

از دست ِ او جان می‌برم تا افکنم در پایِ او
تا تو نپنداری که من از دست ِ او جان می‌برم

تا سر برآورد از گریبان آن نگار ِ سنگ‌دل،
هر لحظه از بیداد ِ او سر در گریبان می‌برم

خواهی به لطف‌ام گو، بخوان؛ خواهی به قهر م گو، بِران؛
طوعاً و کرهاً بنده ام! ناچار فرمان می‌برم

درمان ِ درد ِ عاشقان صبر است و من دیوانه‌ام
نه درد ساکن می‌شود، نه ره به درمان می‌برم

ای ساربان! آهسته رو! با ناتوانان صبر کن
تو بار ِ جانان می‌بری من بار ِ هجران می‌برم

ای روزگار ِ عافیت! شُکر ت نکردم؛ لاجرَم
دستی که در آغوش بود اکنون به دندان می‌برم

گفتم به پایان آورم در عمر ِ خود با او شبی
حالا به عشق ِ رویِ او روزی به پایان می‌برم

- سعدی! دگربار از وطن عزم ِ سفر کردی چرا؟
- از دست ِ آن تُرک ِ خطا، یرغو به قاآن می‌برم

من خود ندانم وصف ِ او گفتن سزایِ قدر او
گل آورند از بوستان، من گل به بُستان می‌برم

0392

@Setiq