#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 389 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

باز از شراب ِ دوشین در سر خمار دارم
و ز باغ ِ وصل ِ جانان گُل در کنار دارم

سرمست اگر به سودا بر هم زنم جهانی،
عیب‌ام مکُن! که در سر سودایِ یار دارم

ساقی! بیار جامی! ک‌از زهد توبه کردم
مطرب! بزن نوایی! ک‌از توبه عار دارم

سیلاب ِ نیستی را سر در وجود ِ من ده
ک‌از خاک‌دان ِ هستی بر دل غبار دارم

شُستم به آب ِ غیرت نقش و نگار ِ ظاهر
ک‌اندر سراچه‌یِ دل نقش و نگار دارم

موسایِ طور ِ عشق ام در وادی ِ تمنّا
مجروح ِ «لن تَرانی» چون خود هزار دارم

رفتی و در رکاب‌ات دل رفت و صبر و دانش؛
بازآ! که نیم جانی بهر ِ نثار دارم

چند م به سر دوانی پرگاروار گِرد ت
سرگشته‌ام؛ ولیکن پای استوار دارم

عقلی تمام باید تا دل قرار گیرد
عقل از کجا و دل کو تا بر قرار دارم

ز آن می که ریخت عشق‌ات در کام ِ جان ِ سعدی،
تا بامداد ِ محشر در سر خمار دارم

0389

@Setiq