🌸نامه‌ای به گل‌گلی کوچولو

سلام گل‌گلی جان! 🌸
نمی‌دانم اگر امروز می‌توانستی مرا ببینی، می‌شناختی یا نه. شاید با خودت می‌گفتی این دختر که برایم نامه نوشته کیست؟ اما من همان تو هستم؛ همان گل‌گلی کوچولویی که روزی با دل کوچکش آرزوهای بزرگی داشت.
من مهسا هستم؛ همان دختری که تو قرار است بشوی. حالا دوازده ساله‌ام و از آینده برایت نامه می‌نویسم.
اول از همه می‌خواهم از تو تشکر کنم؛ برای تمام خنده‌هایت، برای شجاعتت و برای اینکه با وجود کوچکی‌ات، همیشه آرزوهای بزرگی در سرت داشتی.
گل‌گلی جان، می‌خواهم یک چیز را از من یاد بگیری: برای بزرگ شدن عجله نکن.
کودکی‌ات را زندگی کن. بازی کن، بخند، با خانواده‌ات وقت بگذران و از لحظه‌های ساده لذت ببر. شاید امروز فکر کنی این لحظه‌ها خیلی معمولی‌اند، اما بعدها می‌فهمی که همین لحظه‌های ساده، شیرین‌ترین خاطراتت هستند.
اگر گاهی اشتباه کردی، ناراحت نشو. اگر چیزی را نتوانستی، دوباره تلاش کن. هیچ‌کس از اول همه‌چیز را بلد نیست.
می‌خواهم به تو قول بدهم که وقتی بزرگ‌تر شدم، تلاش می‌کنم به آرزوهایم برسم. هنوز دقیق نمی‌دانم در آینده چه خواهم شد، اما دوست دارم آدمی موفق، دانا و مهربان باشم؛ کسی که خودش و خانواده‌اش به او افتخار کنند.
شاید راه آینده همیشه آسان نباشد و شاید گاهی سردرگم شوم، اما نمی‌خواهم تسلیم شوم.
گل‌گلی کوچولو، اگر روزی خسته شدی، فقط یادت باشد که یک مهسای دوازده‌ساله، بیست ساله، یا بزرگتر از این در آینده منتظر آرزوهای توست.
پس بخند، رؤیا ببین و به خودت باور داشته باش.
شاید سال‌ها بعد، وقتی دوباره این نامه را بخوانم، لبخند بزنم و با خودم بگویم:

«گل‌گلی جان، دیدی بالاخره بزرگ شدیم و به بعضی از آرزوهایمان رسیدیم.»

با تمام عشق،
مختاره مهسا، ۱۲ ساله 🤍

#مکتب‌گلستان
#مختاره‌مهسا
@setaragolestan