У апошнія дні жніўня традыцыйна адбываецца Міжнародны тыдзень салідарнасці з палітзняволенымі анархіст:амі. Па ўсім свеце гэта каля сотні чалавек.
Таксама ў калоніях і вязніцах сіневокай дагэтуль адбываюць тэрміны беларускія анархіст:ы.

Частка з іх няблага валодае пяром, маючы літаратурны талент. Пра прозу пісаць не буду, але хацеў прыгадаць аб сучасных паэтах і паэткак з лібертарнага асяроддзя, якія зназодзяцца за кратамі.

Сучаснае беларускае турэмнае мастацтва, у тым ліку літаратура, гэта асобная і асаблівая частка беларускай культуры. І калі кнігі Ігара Аліневіча ці Міколы Дзядка сталіся амаль што кананічнымі ў гэтым жынры, то аб паэзіі мала гаворыцца. Хоць вершы сёння нікому не патрэбныя, ёсць і ў мяне асобныя творы, прысвечаныя анархістам у зняволенні (1, 2).

Некаторыя творы анархістаў уваходзілі ў велічэзны том Голас волі з-за кратаў. Анталогія твораў беларускіх палітзняволеных. / Складальнік А. Фядута. — Вільня: ЕГУ, 2013. — 990 с.
Дзіма Дубоўскі калісьці пісаў свой падпольны дзённік.

Сярод анархістаў-пісьменнікаў  - Аляксандр Францкевіч. З ягонымі вершамі можна пазнаёміцца тут, а таксама тут. Ці тут.

Дарэчы, на верш у апошняй спасылцы намалявала комікс анархістка Анастасія Кухта, якая таксама піша вершы.

Літаратарам можна назваць і Яўгена Рубашку. Ён даволі пладавіты аўтар. Акрамя асобных твораў (1, 2), у 2025 г. таварышы выдалі яго турэмны зборнік "Хлебные крошкі", які можна набыць у "Сабатаж Дыстра".
 
У вершаскладанні спрабуе сябе анарха-партызан, узгаданы ўжо Ігар Аліневіч (1, 2).

Вершы таксама піша Аляксандр Казлянка, які быў вызвалены ў гэтым годзе (1, 2, 3, 4).

Магчыма, у сваякоў іншых анархістаў таксама ёсць нейкія вершы, дасланыя з-за кратаў, аднак я аб гэтым не ведаю. Усе выжэй пералічанае я браў з адкрытых крыніц.