‌

و ژاپنی که خدا ندارد...

نینجا‌های آبی از جام جهانی حذف شدند. آن هم با شکست در برابر برزیلی که با طعم ایتالیایی بازی می‌کند. در ثانیه‌های پایانی بازی نبوغ و استعداد مادرزاد برزیلی‌ها به دادشان رسید تا یک پاس بی‌نقص تبدیل به گل شود و غول فوتبال جهان از دست ژاپن نجات پیدا کند. ژاپنی‌ها مثل همیشه تمیز بازی کردند. بدون هیچ حرکت اضافه، بدون خطاهای بی‌رحمانه، بدون ضد فوتبال و بدون وقت تلف کردن حتی در برابر برزیل... تمیز بازی کردنشان یک بار هم در مقابل بلژیک باعث شد آنها بازی برده را ببازند. انگار اخلاق و مثل آدم بازی کردن، کلک نزدن و پاکیزه بودن در خون آنهاست. بلد نیستند وقت کشی کنند، یا به داور التماس کنند، ادا در بیاورند، به دروغ روی زمین بیافتند، فیلم بازی کنند و دور خودشان بپیچند تا بازی را از تب و تاب بیاندازند‌. هر چه بود آنها با بدشانسی محض از جام جهانی حذف شدند. چه بسا اگر بازی در نود دقیقه مساوی می‌شد، فشار روانی باعث می‌شد برزیلی‌ها ببازند ولی نشد...

اما ژاپنی‌ها خدایی ندارند تا هر ناکامی دنیوی را به گردن او بیاندازند‌. آنها خدایی ندارند تا بدشانسی‌ها و شکست‌ها را به ناسازگاری او با خودشان نسبت بدهند. آنها تمام تلاش خودشان را می‌کنند و شکست را هم به زیبایی می‌پذیرند... سر مربی و کادر تیم مثل همیشه پس از پایان بازی و خوش و بش با حریف می‌آیند جلوی تماشاگران، تعظیم طولانی می‌کنند و با سری بلند و غروری غبطه برانگیز شروع به برنامه ریزی و تلاش برای تورنومنت های آتی می‌کنند. چون آنها ژاپن هستند، تیمی که بجز مردم خود ژاپن میلیون‌ها نفر در جهان دوستشان دارند و تحسین شان می‌کنند...

#جام_جهانی #فوتبال #ژاپن

#رسول_اسدزاده
https://www.instagram.com/p/DaLpNnFgq3w/?igsh=eGhpc3Q1ano3MHJx