یکم:
خودروی پانتسیر گردان ۱۲۵۰ تیپ ۵۲ طرطوس، بیش از ۱۵ روز به دلیل خرابی در فرستندهٔ رادار هدایت موشک 1RS-1 خارج از آماده‌به‌کاری بود. تصادفاً روز فرود، با تلاش شخصی یک افسر مهندس فعال، فرستنده‌ها از خودروهای منهدم‌شده جمع‌آوری و تعمیر مجموعهٔ ارسال در آنتن هدایت موشک به پایان رسید. خودرو یک ساعت قبل از فرود به کار آزمایشی بازگشت و عملاً قابل نوبت‌دهی و شلیک بود، اما در سوابق آن روز همچنان خارج از خدمت باقی ماند. عملیات هنگ در آن زمان فقط می‌دانست که خودرو در وضعیت عملیاتی آزمایشی است؛ مقر فرماندهی آن را خراب می‌دانست.

دوم :
از ویدیو واضح است که صفحهٔ آبی همان صفحهٔ دوربین حرارتی است. به دلیل نیاز به برنامه‌ریزی مجدد پس از تعمیر و تعویض قطعات، زمان کافی برای تکمیل راه‌اندازی دوربین وجود نداشت و شلیک بدون آن انجام شد. یعنی موضوع، نرم‌افزاری است نه خرابی دوربین. فرستنده‌ها به‌طور خاص در رادار هدایت زیاد خراب می‌شدند، به‌ویژه در خودروهایی که در ساحل مستقر بودند. پانتسیر در تمام سوریه از آب‌وهوای گرم رنج می‌برد؛ بنابراین برخی قطعات حساس آنتن‌ها پس از ساعت‌های کار بسیار طولانی خراب می‌شدند.
سوم:
رادار جستجوی اصلی SOC خودرو توانست اهداف را قبل از فرود شناسایی کند. در ابتدا دو هلیکوپتر ظاهر شدند. با تماس با عملیات هنگ، دستور شلیک رد شد؛ بهانه اینکه «ما چیزی روی صفحه‌ها نمی‌بینیم، حتماً هدف وهمی یا اشتباه یا پارازیت است.» پارازیت روی رادارهای هشدار اولیهٔ اصلی که به شبکهٔ عمومی خدمت می‌کردند و متعلق به نیروی هوایی بودند انجام می‌شد و مقرهای عملیات بسیار تحت تأثیر قرار می‌گرفتند؛ در حالی که رادار SOC خود خودرو غالباً در بیشتر مواقع از تمام عملیات پارازیت جان سالم به در می‌برد.
عملیات هنگ ۵۲ محدود به شلیک بود و دستور شلیک به هلیکوپترها را رد کرد، چون هیچ هدفی نزد آن‌ها دیده نمی‌شد. اما خدمهٔ خودرو همه چیز را روی صفحهٔ رادار خود می‌دیدند. هلیکوپترها از ۵۷ کیلومتری شناسایی شدند و تا حدود ۱۵ کیلومتری به خودروی پانتسیر نزدیک شدند یعنی برد ایده‌آل برای شلیک موشک‌های آن از نوع 57E6. هلیکوپترها از صفحهٔ خودروی پانتسیر در فاصلهٔ ۱۵ متری حدود دو ساعت ناپدید شدند؛ دلیلی بر اینکه آن‌ها روی زمین فرود آمدند. در طول سفر، هلیکوپترها ناپدید و دوباره ظاهر شدند که دلیلی بر پرواز آن‌ها در ارتفاع بسیار پایین بود. سرعت هلیکوپترها بین ۳۰ متر بر ثانیه در حداقل و ۴۵ متر بر ثانیه به‌عنوان حداکثر سرعت بود؛ هدفی بسیار کند.

چهارم:
اینجا دستور خاموش کردن خودرو آمد، به بهانه اینکه آماده نیستند و سخن از ساعتی بود که مجموعهٔ ارسال جدید را تمام کرده بودند و خودرو در سوابق به‌عنوان آماده ثبت نشده بود. بعد از یک ساعت دوباره دستور روشن کردن خودرو از عملیات هنگ آمد. از لحظهٔ روشن شدن، افسر هدفی را کشف کرد و موشکی شلیک کرد و هدف را بدون دستور عملیات هنگ سرنگون کرد تنها هدفی بود که در محل حادثه سرنگون شد.
ترتیب رویدادها متفاوت می‌شد تا دستور شلیک بگیرد و آمادگی خود را به عملیات اعلام کند یا اجازهٔ شلیک بخواهد. هیچ‌کدام از این‌ها در ویدیو اتفاق نیفتاد.
پنجم :
خدمهٔ خودروی پانتسیر پس از پایان فرود، از سطح بالاتر به دلیل شلیک بدون دستور به پهپاد توبیخ شدند و بار دیگر پس از انجام تحقیقات توبیخ شدند که «شما می‌توانستید عملیات فرود را شکست دهید»
نکتهٔ عجیب اینکه اسرائیل در آن زمان هر راه دفاعی از سایت را قطع کرد؛ حتی جاده‌ها را قطع کرد، حتی محوطهٔ جدایی امنیت نظامی را هدف قرار داد تا آن‌ها را مشغول کند و با تقویت به سایت نروند. برج‌های پوشش و ترانسفورماتورهای برق ساده‌ترین چیزها را نابود کردند تا سایت را از کار بیندازند؛ به جز خودروی پانتسیر. منطق می‌گوید آن‌ها اطلاعاتی داشتند که آن خودرو خراب و خارج از خدمت است و کار نخواهد کرد و تهدیدی ایجاد نخواهد کرد. آن‌ها از هدف قرار دادن آن ناتوان نبودند.