افسانه‌ی جهانِ عاشقان و سَرورِ جوان‌مردانِ عالم بود پیرِ ما.
سینه‌اش صد چاک برداشت به دست "او".
خنجر بر کف‌اش نهادیم. زخم نزد.
گفت: «نتْوانم. ما به او "یار" گفته بودیم.»
ر.
#اشراق
@Ri_sheh
Post #2178
619
- Oct 8, 2026"اشراق؛ چیزی شبیه به وداع" شهریور پارسال، دمدمه‌های یک غروب، آنِ سیگار کشیدن‌ای در خلوت، ج…
- Oct 7, 2026پیر را گفت‌ایم: «عمر ما با تو گذشت. اما هرگز، دست فرانیاوردی به مناجات. باری دعای‌مان کن.»…
- Oct 6, 2026هیچ‌کس نمی‌میرد. همه کشته می‌شویم. بنگر آن‌چه خون‌ات ریخته و نفس‌اَت می‌بُرد، چیست. ر. #اش…
- Oct 4, 2026جوان‌مردانِ عالم را راست‌قامتی سِزاست. فرونمی‌ریزند، بی‌تکیه‌گاه. نمی‌شکنند، در طوفان. فِس…
- Oct 3, 2026جوان‌مردانِ عالم را حدودِ فتوحات‌شان مُعَیَّن نکند. که عظمت‌شان در دلیلِ شکست‌شان است. بنگ…
- Oct 2, 2026پیر، چندین گاه، فروبسته‌لب از طعام، مُجاورِ برکه، خیره بر آب و زانو بر خاک، بنشسته بود؛ ب…