انسان، "شهروند" خوبی است؛ مأنوس به عادت‌ها و در حصار همسر و خانواده‌اش، با پیشه‌ای که به او حس امنیت می‌دهد و حاجت نیست که چشمان‌اش را بگشاید و بنگرد به کیفیت روزهای در گذرِ زندگی‌اش، و بنشیند به تماشای به گور سپردن هر روزه‌ی تکه‌ای از امیدها و رویاهای فراموش‌شده‌اش، و باز صبح روز دیگر خود را به درون حلقه‌ای می‌افکند که روزبه‌روز تنگ‌تر و یخ‌زده‌تر می‌شود. مادامی که دو افیون "عادت" و "سرگرمی" کارگر می‌افتند، «نیستی، تنهایی و طردشدگی، نابسندگی، ضعف و عجز، و تُهیگیِ انسان بر او پوشیده می‌ماند.»
انسان غیر عقلانی
ویلیام برت
الهه حسینی
#متن
@Ri_sheh
Post #2164
745