نمی‌توانم چنان به وضعیتِ کنونیِ انسان بیاندیشم که انگار مقدر است که این گونه که هست بماند. اگر چنین باشد، آن‌گاه همه چیز تنها یک شعبده و یک فریب خواهد بود. بخورم و بیاشامم فقط برایِ این‌که دوباره گرسنه شوم و تشنه شوم و باز هم بخورم و بیاشامم، تا آن هنگام که گور، دهان باز کند و مرا ببلعد تا خود طعمه‌یِ کرم‌ها شوم؟ موجودات‌ای شبیه خویش زادولد کنم، تا آن‌ها نیز بخورند و بیاشامند و بمیرند، و عقبه‌ای همانندِ خود به جا بگذارند که مانندِ آن‌ها همان کاری را بکنند که من کردم؟ مقصود از این چرخِ همیشه گردان، این دَوَرانِ بی‌وقفه و یکنواخت چیست؟»

مقصودِ انسان
یوهان گوتلیب فیشته
علی فردوسی

#متن

@Ri_sheh