ترویج نظریهٔ تجربهٔ دینی در غرب، از زمان فریدریش شلایرماخر (۱۷۶۸–۱۸۳۴م)، فیلسوف و الهی‌دان آلمانی، آغاز شد. افرادی همچون شلایرماخر، ویلیام جیمز و ایان باربور بر این باور بودند که جوهر دین در احساس درونی و تجربهٔ الهی نهفته است، نه در آموزه‌های وحیانی و نه در عقل و معرفت.
تجربهٔ دینی در اندیشهٔ معاصر غرب، به‌عنوان دلیلی بر وجود خدا مطرح شده است. همچنین در محافل اسلامی از آن به‌عنوان ابزاری برای جمع میان دین و مقتضیات عصر استفاده شده است. در این زمینه، اقبال لاهوری، دکتر سروش، مجتهد شبستری و... از مفهوم تجربهٔ دینی بهره برده‌اند؛ هرچند دیدگاه‌های آنان از سوی بیشتر اندیشمندان اسلامی مورد نقد و خدشه قرار گرفته است.
اما چه عواملی در غرب و شرق موجب گسترش و تقویت این رویکرد شد؟
این همان موضوعی است که دربارهٔ آن سخن خواهیم گفت.
#فلسفه_دین
#تجربه_دینی
Post #2972
208
Forwarded from Lyceum Peripatos
- ❤ 2