او پس از کوروش به قدرت رسید، مصر را فتح کرد و قلمرو هخامنشیان را تا شمال آفریقا گسترش داد. پس از مرگش نیز نام او در یکی از پیچیده‌ترین بحران‌های جانشینی این شاهنشاهی باقی ماند؛ بحرانی که در نهایت به قدرت رسیدن داریوش را رقم زد.

شاید جالب‌ترین بخش داستان کمبوجیه همین باشد که بخش بزرگی از چیزی که امروز درباره او می‌دانیم، از زبان کسانی به ما رسیده که بعد از او زندگی کرده‌اند.

داریوش درباره کمبوجیه و بردیا نوشت؛ پادشاهی که خودش پس از آن بحران به قدرت رسیده بود.

هرودوت نیز چند نسل بعد، روایت دیگری از همان ماجرا ارائه کرد.

و ما امروز باید میان این روایت‌ها حرکت کنیم؛ نه اینکه هر آنچه یک پادشاه درباره گذشته نوشته، بدون پرسش بپذیریم و نه اینکه صرفاً به دلیل سیاسی بودن یک متن، تمام آن را کنار بگذاریم.

تاریخ دقیقاً همین‌جا معنا پیدا می‌کند؛ جایی که میان یک روایت، یک سند و واقعیتی که دیگر دسترسی مستقیمی به آن نداریم، تفاوت می‌گذاریم.

۲۶ شهریور، سندی برای تولد کمبوجیه نیست؛ اما می‌تواند بهانه‌ای باشد برای یاد کردن از پسری که تاج کوروش را بر سر گذاشت، مصر را فتح کرد و نامش در یکی از مهم‌ترین بحران‌های سیاسی ایران باستان باقی ماند.

👑 روز پسر مبارک.


🆔@ravayat_doran