تا حالا شده به خودت بگی:
«باید بیشتر درس بخونم.»
«باید ورزش کنم.»
«باید روی پایاننامهم کار کنم.»
ولی آخرش هیچکدوم انجام نشه؟ 😅
گاهی مشکل این نیست که نمیخوایم انجامش بدیم؛
مشکل اینه که دقیقاً مشخص نکردیم کِی و چطور قراره انجامش بدیم.
مثلاً میگی:
«این هفته باید ورزش کنم.»
خب... کی؟ 🤔
صبح؟ عصر؟
قبل از شام؟ بعد از شام؟
همین ابهام باعث میشه هر بار بندازیمش برای «بعداً».
یه تکنیک ساده این وسط میتونه کمکمون کنه:
«اگر... آنگاه...» 🔄
یعنی از قبل برای خودت تصمیم بگیری:
«اگر ساعت ۶ از دانشگاه برگشتم،
قبل از اینکه بشینم روی مبل، لباس ورزشیمو میپوشم و ۱۵ دقیقه پیادهروی میکنم.»
یا مثلاً:
«اگر ساعت ۹ شب شد،
گوشی رو میذارم کنار و ۲۰ دقیقه روی پایاننامه کار میکنم.»
اینطوری دیگه هر بار لازم نیست با خودت کلنجار بری که:
«الان انجامش بدم؟»
«بیخیال، فردا انجام میدم.»
«حالا امشب خستهام...»
تصمیم رو قبل از رسیدن اون لحظه گرفتی.
📌 پس به جای اینکه فقط بگی:
«باید این کار رو انجام بدم.»
بگو:
«اگر X اتفاق افتاد، من Y رو انجام میدم.»
یه کار عقبافتاده رو همین الان انتخاب کن و این جمله رو براش بساز.
شاید همین تصمیم کوچیک، شروع متفاوتی برات بسازه. 🌱
حالا بگو ببینم؛
این روزها چه کاری رو بیشتر از همه داری میندازی برای بعد؟ 👀
Post #95
47
- 👍 1