🧠 تا حالا شده دقیقاً بدونی باید کاری رو انجام بدی، اما هر بار شروعش رو بندازی برای بعد؟
گاهی مسئله تنبلی نیست؛ مسئله اینه که قدم اول برای ذهنمون زیادی مبهمه.
پیتر گولویتزر، پژوهشگر حوزه خودتنظیمی، درباره چیزی به نام «قصد اجرایی» صحبت میکنه؛ یعنی بهجای اینکه فقط بگیم «امروز مقالهام رو مینویسم»، از قبل مشخص کنیم اگر در یک موقعیت خاص قرار گرفتیم، دقیقاً چه کاری انجام میدیم. پژوهشها نشون دادهاند این نوع برنامهریزی میتونه احتمال انجام رفتار موردنظر رو بیشتر کنه.
مثال:
بهجای اینکه با خودت بگی «امروز باید مقالهام رو بنویسم»، بگو: «اگر ساعت ۹ پشت میز نشستم، فایل مقاله رو باز میکنم و فقط یک پاراگراف مینویسم.»
راهحل:
برای کاری که مدام عقب میاندازیش، این جمله رو کامل کن:
«اگر … اتفاق افتاد، اونوقت … رو انجام میدم.»
قرار نیست از همون اول کار بزرگی انجام بدی؛ فقط کاری کن که قدم اولت کاملاً مشخص و قابل انجام باشه. ✍🏻🌱
گاهی برای شروع نکردن، به انگیزه بیشتری نیاز نداریم؛ فقط به یک قدم واضحتر نیاز داریم.
Post #107
9