دستورالعمل سفر به زمین

اگر روزی بیدار شدی
و دیدی روحت از سرچشمه جدا شده
و در قالبی مادی تجسم یافته،
نگران نشو.

وضعیت تو موقتی است.

تو برای تجربهٔ
زندگی انسانی انتخاب شده‌ای.

این شبیه‌سازی سه‌بعدی
برای شکستن یکنواختیِ ابدیت طراحی شده
تا تجربه‌ای عمیق و همه‌جانبه
از بودن در قالب یک «من» جداگانه
به تو بدهد.

بدنت
آواتار فیزیکی تو خواهد بود
وقتی در واقعیتی متراکم
و گاه پر از فراز و نشیب
حرکت می‌کنی.

حواس‌پرتی‌های زیادی در مسیرت خواهد بود
که باعث می‌شوند
ماهیت و خاستگاه واقعی‌ات را فراموش کنی.

احساسات بسیاری را تجربه خواهی کرد؛
از شادی
تا تنهایی
و حتی نومیدی.

اما به یاد داشته باش —
مهم نیست با چه آزمون‌ها
و چه رنج‌هایی روبه‌رو می‌شوی،
روح تو همیشه در امنیت کامل است.

گاهی ممکن است احساس کنی
گم شده‌ای
یا ترسیده‌ای.

این کاملاً طبیعی است.

اگر زمانی به راهنمایی نیاز داشتی،
فقط کمی از شتاب ذهن خود کم کن
و توجهت را ببر
به آن فضای آرام
در درونت.

در این سیاره
هیچ چیز همیشگی نیست.

آدم‌ها و چیزها
می‌آیند و می‌روند.

عاشق خواهی شد
و دلبستگی‌هایی عمیق شکل خواهی داد،
و روزی ممکن است
همهٔ آنچه دوست داری را از دست بدهی.

پس به هیچ چیز
زیادی نچسب — حتی به خودت.

و وقتی زمان رها کردن فرا رسید،
با وقار رها کن؛

چرا که هیچ چیز واقعاً
مالک ما نیست،
همه چیز فقط به امانت
در اختیار ماست.

وقتی در میان مردم این سیاره
قدم می‌زنی،
سعی کن مهمان خوبی باشی.

آرام قدم بردار.
یادت باشد
تو فقط برای مدتی کوتاه
به اینجا آمده‌ای.

ردی از آشفتگی به جا نگذار.

بیشتر گوش بده
تا آنکه حرف بزنی.

بیشتر ببخش
تا آنکه بگیری.

قلب نرم و مهربانت را
در قفسی شیشه‌ای زندانی نکن
تا از زخم‌ها در امان بماند.

هیچ‌کس از اینجا
زنده بیرون نمی‌رود
و زمان سریع می‌گذرد.

پس وقتی بازمی‌گردی،
چند زخمِ نبرد
و چند داستان خوب
برای گفتن همراه داشته باش.

جیمز مک ری