این روزها که دوباره در سوگی جمعی و ملی فرو رفته‌ایم، این درس‌ها را به خودم یادآوری می‌کنم.
درمان سوگ، عشق است. عشق و حضور.
گاهی فقط یک فنجان چای. یک بغل در سکوت. فضایی امن برای گریه کردن.
و یادآوری اینکه زندگی، پیش از ما ادامه داشته و پس از ما هم ادامه خواهد داشت.
تا وقتی کودکی در جهان هست، امید زنده است.تا وقتی صدای مادر و پدری هست، دوستی هست، کتابی هست، پرنده ای هست… زندگی هنوز ارزش زیستن دارد.
شبی که برای اولین بار وارد اتاق خواب جانان شدم، در کتابخانه‌اش تابلویی دیدم.
انگار می‌دانست من با پاهای لرزان وارد آن اتاق خواهم شد.
برایم پیامی گذاشته بود، که از پا نیفتم.
روی آن نوشته بود:
You are stronger than you think
تو قوی‌تر از آنی هستی که فکر می‌کنی.
امروز این جمله را در دل به ایران می‌گویم. به خودم. و به شما.
ما قوی‌تر از آنیم که فکر می‌کنیم.
ما قوی‌تر از آنیم که فکر می‌کنیم.
ما قوی‌تر از آنیم که فکر می‌کنیم.
این پیام جانان است… پیامی از آن سوی زندگی.
Post #53
11K
- ❤ 215
- 👍 23
- 🙏 7
- 💩 5
- 😘 5
- 💔 4
- 👏 1
- 🕊 1