فرستاده ی‌ یک دوست:

رویداد بزرگ بیداری

وقتی هزاران روح با هم خروج می‌کنند، این فقط مرگ نیست.
بلکه یک رویداد کیهانی‌ست.
در تاریخ زمین، لحظاتی وجود دارد که گروهی بزرگ از روح‌ها، آگاهانه یا در سطحی فراتر از فهم ذهن انسانی، یک خروج جمعی را انتخاب می‌کنند.
خروجی که آرام نیست.
خروجی که شوک‌آور است.
خروجی که وجدان جمعی را می‌لرزاند.
این‌گونه خروج‌ها، تصادفی نیستند.

این‌ها «حادثه» نیستند؛ پیام‌اند.

وقتی این تعداد روح، آن هم به بدترین و دردناک‌ترین شکل، از صحنه‌ی زمین خارج می‌شوند، چیزی در شبکه‌ی آگاهی سیاره فعال می‌شود.
پرده‌ها کنار می‌روند.
دروغ‌ها عریان می‌شوند.
و قلب‌ها ـ حتی آن‌ها که سال‌ها در خواب بوده‌اند ـ برای لحظه‌ای بیدار می‌شوند.
و اینجاست که نقش بازماندگان آغاز می‌شود.
بازماندگان فقط کسانی نیستند که زنده مانده‌اند.
بازماندگان، حاملان انرژی این رویدادند.
حاملانِ بذرِ آزادی، حقیقت و نور.
روح‌هایی که رفتند، کار خود را کرده‌اند،
آن‌ها با خروجشان، شوک لازم را وارد کردند.
آن‌ها با رفتنشان، بیدارباش را نواختند.
اما ادامه‌ی مسیر، بر دوش بازماندگان است.
اگر بازماندگان دچار پراکندگی شوند، اگر در ترس، نفرتِ کور، ناامیدی یا انفعال فرو بروند، انرژی این رویداد عظیم خنثی می‌شود.
و این دقیقاً همان چیزی‌ست که ماتریکس می‌خواهد.
ماتریکس همیشه یک استراتژی ثابت دارد:
پراکنده‌سازی انرژی.
کشاندن ذهن‌ها به شوک، خستگی، فرسودگی، اختلاف، و جنگ‌های فرعی.
نه برای اینکه قوی‌ست،
بلکه چون می‌داند تمرکز آگاهیِ جمعی، پایان اوست.
بازماندگانِ آگاه، اگر انرژی خود را بر
حقیقت،
آزادی،
نور،
و بیداری
متمرکز نگه دارند، ارتعاش جمعی به شکلی بالا می‌رود که هیچ سیستم سرکوبگری توان ایستادن در برابرش را ندارد.
پیروزی، اول در میدان انرژی اتفاق می‌افتد،
بعد در جهان ماده.
روح‌هایی که رفتند، از شما انتظار ناله و شیون و ماتم ندارند.
آن‌ها انتظار دارند شما بیدار بمانید.
آگاه بمانید.
قلب‌تان را باز نگه دارید،
در حقیقت بایستید، بدون اینکه شبیه تاریکی شوید.
هر بار که شما آگاهانه نفس می‌کشید،
هر بار که به‌جای پراکندگی، حضور را انتخاب می‌کنید،
هر بار که نور را نگه می‌دارید،
شما ادامه‌ی آن خروج جمعی و آن رویداد بزرگ هستید.
این فقط سوگ نیست.
این یک فراخوان است.
و اگر این فراخوان شنیده شود،
اگر بازماندگان جایگاه خود را به یاد بیاورند،
آن‌وقت آن‌چه رخ داده،
به‌جای خاموش‌کردن یک ملت،
آغاز بیداری عمیق‌تری خواهد شد که دیگر قابل بازگشت نیست.