ВИДО

Кетарман ложарам кетарман нолиб,
тағин вайронадан вайроналарга.
Кетарман дарбадар, кетарман олиб
бу дарё дилимни девоналардай.

Кетарман йироққа, қалбимнинг қора
гуноҳини ҳамда ишқ доғларини
ювиб
халос этсам дилимдан зора
хароб истакларнинг дудоқларини.

Кечирмадим. Кечдим сендан, умидим.
Бенаво қалбимнинг тинглаб додини,
Тириклайин гўрга олиб кетдим жим,
Қўмсамасин дея висол ёдини.

Янграйди андуҳлар, ашклар нағмаси,
Кетарман саргашта, кетарман бадар.
Сиздан, гуноҳларнинг қайноқ чашмаси,
Шоят ўшал онда қилсайдим ҳазар.

Масумгина фараҳ ниҳоли эдим,
Шоҳимни қайрди ишқ панжалари.
Кулфат ёғдусига айландим-қолдим,
Лабим у лаблардан тушганда айри.

Оқибат
пойимга ташлади каманд
сафар арқонлари.
Жигархун, жимжит
кетарман, кетарман
торт юрагимдан,
Ночор қўлларингни бесамар умид...

Фуруғ Фаррухзода

Одил Икром таржимаси