Рауф Парфи

Китобларда тушгандир кўзинг,
Ё бўлмаса эшитганинг бор?!
Нега яна бундай қарайсан,
Биласан-ку шеърсирашим бор.

Ватан, Миллат, аҳли Туркистон —
Пешонаси қонаган бир сўз.
Соппа - соғсан, эшитмас қулоқ,
Қай қабрда ёшланар бир кўз.

Даҳшат бошлар, қўзғалар жининг,
Мен гўёки ўқийман оят.
Чалиб қолар шайтон ноғора,
Сен ўзингга қилдинг жиноят.

Овозимни тинглар кўчалар,
Лек бирор кас солмайди қулоқ.
Аммо топар руҳим фароғат,
Шеър ўқийман яна кучлироқ.

Тентирайман сарҳуш бўлибон,
Теграм бўлар ўтли мисралар.
Мен ўзимни билмай қоламан,
Вақт измидан чиқар лаҳзалар.

Сўз тўла неча жом сипқордим,
Оҳ, Ҳақсираб кўзим юмилган.
Ҳар кун эди Шеър туғилган кун(!),
Бугун эса Шоир туғилган!

© Шаҳобиддин Луқмон