Сўзингнинг шарпаси текканда олам боб, боб куйгай,
Денгизлар, дарёлар, ҳаттоки кўлларда ҳубоб куйгай.
Камондек қошларинг, киприкларингдин ўқ отар доим,
Сенинг ёдинг билан тинмай ҳама нозу итоб куйгай.
Ёниб ишқингда қалбим кулга айланса ажаб эрмас,
Кўзинг осмонга тушганда ловуллаб офтоб куйгай.
Олай тоқатни қайдин кўзингга ҳеч қаролмайман,
Тушибдир учқунинг бағримга гўёки китоб куйгай.
Ҳамид Олимжон
1943
Post #353
120