پایاب

گزارش جدید نیویورک‌تایمز؛ مسیر ونس برای عبور از ترامپ و فرصتی برای تهران
 

نویسنده: علی نصری| معاون امور چشم‌انداز انسانی پایاب

 
📍جی‌دی ونس، معاون رییس‌جمهور آمریکا، در ماه‌های اخیر یک الگوی رفتاری مشخص را دنبال کرده است؛ ساختن یک جایگاه و هویت سیاسی مستقل از دولت ترامپ. محور این استقلال‌ هم پرونده جنگ با ایران است.
 
🔷بر طبق گزارش بسیار مهم اخیر نیویورک‌تایمز (دهم سپتامبر ۲۰۲۶) تصمیم ونس برای دور زدن کانال رسمی پنتاگون برای دریافت اطلاعات دقیق از جنگ با ایران، یکی از نشانه‌های بارز تلاش او برای خارج شدن از زیر بیرق ترامپ و ایفای نقش جدید خود به عنوان رهبر جنبش «ماگا» با شعار «اول آمریکا» است.
 
🔷همین‌جا یک فرصت راهبردی برای ایران شکل می‌گیرد. گزارش جدید ونس در نیویورک‌تایمز در ۱۰ سپتامبر، هم از نظر زمان‌بندی، در آستانه انتخابات ۲۰۲۸، و هم از نظر محتوای آن، اهمیت ویژه‌ای دارد.

📌متن کامل را در پایاب بخوانید:

https://paiab.org/fa/?p=3852

@Paiab_org

وزیر الخارجیه الإیرانی السابق محمد جواد ظریف یتحدث عن الحرب والدبلوماسیه فی الشرق الأوسط کسر الحلقه المفرغه

🔻لفتره طویله، عملت العواصم الأوروبیه کمجرد تابع لدورات التصعید فی واشنطن، مقدمهً التوافق عبر الأطلسی على مصالحها الواضحه فی مجالات الاقتصاد والطاقه والهجره. ومع ذلک، عندما ینفجر الصراع فی الخلیج الفارسی، فإن أوروبا – ولیس الولایات المتحده – هی من تتحمل التداعیات المباشره لتدفقات اللاجئین، واضطرابات سلاسل الإمداد، وتقلبات الطاقه. إن المیزه الأساسیه لأوروبا لا تکمن فی إسقاط القوه العسکریه القائمه على الإکراه، بل فی تعزیز احترام القانون الدولی، والدبلوماسیه القائمه على المعاییر، وبناء الإجماع العالمی، وحل النزاعات، وشراکات التنمیه. وإدراکاً منها بأن الأمن الدائم لا یمکن تحقیقه من خلال المواجهه المستمره، یمکن لأوروبا أن تساعد فی تفکیک الفخ الأمنی عبر الدعم الفعال للحوار الإقلیمی الفعال والشبکات الشامله.

🔻تمتلک ألمانیا القدره على تصحیح مسارها الحالی وقیاده هیکل الدعم العالمی لهذا المسعى الإقلیمی، وبذلک تستعید إرثها الدبلوماسی السیادی، وتساعد فی بناء إقلیم جار مستقر ومزدهر لأوروبا. والبدیل هو الاستمرار فی التبعیه لسیاسه الحرب الدائمه وعدم الاستقرار. إن هذا المسار لا یخدم المصالح الألمانیه أو الأوروبیه أو العالمیه، ولا یخدم قضیه السلام فی غرب آسیا. بل إنه لا یخدم حتى مصالح الولایات المتحده على المدى الطویل. وبالفعل، فقد خاض دونالد ترامب نفسه حمله انتخابیه قائمه على برنامج “جعل أمریکا عظیمه مجدداً” المتمحور حول “تجفیف المستنقع” وانتشال الولایات المتحده – وبالتبعیه المجتمع الدولی – من وحل الحروب التی لا تنتهی.

🔸 قراءة كاملة لللغات الفارسية والإنجليزية والعربية في الاتجاهات التالية:

https://paiab.org/fa/?p=3826
https://paiab.org/?p=3087
https://paiab.org/fa/?p=3832
 
@Paiab_org

امنیت شبکه‌ای منطقه‌ای به جای امنیت خریدنی
 

محمدجواد ظریف وزیرخارجه پیشین و مدیر اندیشکده پایاب در یادداشتی اختصاصی برای نشریه آلمانی زنیت نوشت:


🔻یک تفاهم پایدار هسته‌ای نمی‌تواند در خلأ  راهبردی دوام آورد. این تفاهم باید در معماری گسترده‌تری از شبکه امنیت منطقه‌ای جای گیرد. آسیای غربی نسل‌ها از این تصور نادرست رنج برده که امنیت ملی مستلزم برتری نظامی بر همسایگان است. امنیت واقعی تجزیه‌ناپذیر است؛ هدف راهبردی کشورهای منطقه باید از ساختن «کشورهای قدرتمند» به پرورش «منطقه‌ای قدرتمند» تغییر کند.

🔻بستر نهادی این تحول باید یک شبکه چندلایه همکاری و امنیت منطقه‌ای باشد که خصومت را با دوستی و همدلی جایگزین کند. این فرایند باید با گفت‌وگوی نهادینه‌شده میان هشت کشور ساحلی خلیج فارس، به همراه مصر، اردن، پاکستان، سوریه و ترکیه آغاز شود. این ابتکار نه‌تنها در خلأ حقوقی قرار ندارد، بلکه می‌تواند به‌طور رسمی بر مبنای مأموریت مغفول‌مانده بند ۸ قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد استوار شود؛

🔻در چارچوب این چتر  بین‌المللی، این شبکه می‌تواند اقدامات عملی اعتمادساز، از جمله ترتیبات الزام‌آور عدم تجاوز را ایجاد کند؛ ترتیباتی که استفاده از زور را ممنوع کرده و در اختیار قراردادن سرزمین، حریم‌ هوایی یا دسترسی لجستیکی برای اقدامات خصمانه علیه دیگر اعضا  را ممنوع  سازد.

🔻همچنین، با تکیه بر «ابتکار صلح هرمز» کشورهای منطقه می‌توانند سازوکارهایی برای تضمین آزادی کشتیرانی ایجاد کنند. این سازوکارها باید بر یک ضرورت بدیهی استوار باشند: کشورهای دروازه‌بانِ شریان‌های حیاتی تجارت جهانی، مانند تنگه هرمز، نباید خود به دلیل تحریم‌های فرامرزی از مزایای عبور و مرور محروم شوند. تحریم‌ها و ناوگان‌های دریایی خارجی ذاتاً بی‌ثبات‌کننده‌اند و تضمین بهره‌مندی متقابل همه طرف‌ها، تنها روش پایدار برای تضمین ثبات دریایی بلندمدت است.

🔻شبکه منطقه‌ای پیشنهادی همچنین باید پاسخ‌های جمعی به بحران‌های زیست‌محیطی تهدیدکننده زیست‌پذیری این منطقه را هماهنگ کند؛ از جمله کمبود آب، فرسایش زمین، بیابان‌زایی و تغییرات اقلیمی. سرانجام، می‌توان یک صندوق توسعه منطقه‌ای برای حمایت از بازسازی پس از مناقشه ایجاد کرد.
 
🔸متن کامل به زبانهای فارسی، انگلیسی و عربی را در نشانی‌های زیر بخوانید:
 
https://paiab.org/fa/?p=3826
https://paiab.org/?p=3087
https://paiab.org/fa/?p=3832
 
@Paiab_org

راه حل منطقه‌ای برای بن‌بست هسته‌ای
 

محمدجواد ظریف وزیرخارجه پیشین و مدیر اندیشکده پایاب در یادداشتی اختصاصی برای نشریه آلمانی زنیت نوشت:

 
🔻برای حل بن‌بست کنونی بر سر غنی‌سازی ایران، غرب و به‌ویژه اروپا باید این واقعیت را بپذیرند که ایران این حق و توانمندی را با هزینه‌ای بسیار سنگین به دست آورده است؛ هزینه‌ای که نه می‌توان آن را نادیده گرفت و نه با بمباران از میان برد. ازاین‌رو، یک کنسرسیوم چندجانبه غنی‌سازی سوخت شاید تنها فرصت باقی‌مانده برای دستیابی به یک راه‌حل دیپلماتیک باشد. به جای طرح مطالبات غیرعملی برای غنی‌سازی صفر، باید ایران را تشویق کرد تا با کشورهای علاقه‌مند ساحلی خلیج فارس و نیز شرکای بین‌المللی، در تأسیسات مشترک غنی‌سازی مستقر در ایران و دیگر کشورهای منطقه مشارکت مستقیم داشته باشد.

🔻چنین کنسرسیومی می‌تواند تضمینی ساختاری و مستحکم برای شفافیت و جلوگیری از انحراف مواد فراهم کند، تأمین مطمئن سوخت مورد نیاز تولید برق غیرنظامی در سراسر منطقه را تضمین نماید و یک توانمندی ملی مورد اختلاف  را به یک بنگاه منطقه‌ای مشترک و تحت نظارت متقابل تبدیل کند.
 
 🔸متن کامل به زبانهای فارسی، انگلیسی و عربی را در نشانی‌های زیر بخوانید:
 
https://paiab.org/fa/?p=3826
https://paiab.org/?p=3087
https://paiab.org/fa/?p=3832
 
@Paiab_org

دانش بومی ایران با بمباران از بین نمی رود
 

محمدجواد ظریف وزیرخارجه پیشین و مدیر اندیشکده پایاب در یادداشتی اختصاصی برای نشریه آلمانی زنیت نوشت:

 
🔻اگر می‌خواهیم از تغییر در دکترین هسته‌ای ایران جلوگیری کنیم و از بن‌بست کنونی هسته‌ای فراتر برویم، باید موضوع هسته‌ای را از منبعی دائمی برای بحران، به عاملی برای اعتمادسازی منطقه‌ای و همکاری علمی تبدیل کنیم. جامعه جهانی، به جای طرح مطالبات خطرناک و ناممکنی همچون لغو کامل برنامه هسته‌ای ایران، باید بپذیرد که دانش و توانمندی بومی ایران را نمی‌توان با هیچ میزان بمباران هوایی یا خرابکاری فاجعه‌بار زیست‌محیطی از میان برد. واقع‌بینانه‌ترین مسیر آن است که تضمین شود این توانمندی بومی در همکاری‌های صلح‌آمیز برای حل چالش‌های واقعی زندگی، از کمبود آب گرفته تا تولید رادیوایزوتوپ‌های پزشکی، به کار گرفته شود.
 
🔻این هدف اصلی «شبکه خاورمیانه‌ای پژوهش و پیشرفت هسته‌ای» یا «مناره» است؛ واژه‌ای عربی که  به معنای «فانوس دریایی» است . مناره  به جای نگریستن به انرژی هسته‌ای غیرنظامی از دریچه ترس، چارچوبی چندجانبه فراهم می‌کند که برای همه کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا که به عدم برخورداری از سلاح‌های هسته‌ای متعهد باشند، گشوده است. از طریق مناره  کشورهای منطقه می‌توانند تخصص علمی خود را تجمیع کنند، در زمینه کاربردهای صلح‌آمیز همکاری کنند و سازوکارهای متقابل منطقه‌ای برای راستی‌آزمایی ایجاد کنند.
 
 🔸متن کامل به زبانهای فارسی، انگلیسی و عربی را در نشانی‌های زیر بخوانید:
 
https://paiab.org/fa/?p=3826
https://paiab.org/?p=3087
https://paiab.org/fa/?p=3832
 
@Paiab_org

ضرورت بازسازی اعتماد بر پایه احترام به کرامت و رفاه مردم ایران
 

محمدجواد ظریف وزیرخارجه پیشین و مدیر اندیشکده پایاب در یادداشتی اختصاصی برای نشریه آلمانی زنیت نوشت:

 
🔻آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بارها و بارها تأیید کرد که ایران هرگز در پی ساخت سلاح هسته‌ای نبوده اما بااین‌حال، قدرت‌های فرامنطقه‌ای همچنان ایران را به چنین اقدامی متهم کرده و مجازات‌هایی علیه آن اعمال کرده‌اند که بسیار فراتر از اقداماتی بوده که در قبال کشورهایی که واقعاً زرادخانه هسته‌ای ایجاد کرده‌اند، صورت گرفته است. این وضعیت در ایران این تصور گسترده را پدید آورده که پایبندی به هنجارهای بین‌المللی عدم اشاعه، به جای پاداش، پیامدهای معکوس در پی دارد. شکستن این چرخه معیوب مستلزم آن است که از اشتباهات گذشته درس گرفته و منطق تعامل معکوس شود. اگر ایالات متحده و شرکای آن می‌خواهند اطمینان حاصل کنند که رفتارشان ایران را به بازنگری در دکترین هسته‌ای دیرینه خود سوق نمی‌دهد، باید بی‌درنگ تلاش برای فروپاشی نظام سیاسی ایران از جمله از طریق جنگ اقتصادی، سیاسی، دیپلماتیک و نظامی‌ را  متوقف  کنند. اعتماد را نمی‌توان بر پایه مطالبات یکجانبه بازسازی کرد؛ اعتماد تنها بر پایه احترام به کرامت و رفاه ایران و مردم آن قابل بازسازی است.
 
🔻شکست اندیشه حاصل‌جمع صفر در پرونده هسته‌ای اکنون آشکار است. اصرار غرب بر محدودیت‌های حداکثری و اقدامات تنبیهی، بارها زیر سنگینی تناقضات خود فروپاشیده است.
 
 🔸متن کامل به زبانهای فارسی، انگلیسی و عربی را در نشانی‌های زیر بخوانید:
 
https://paiab.org/fa/?p=3826
https://paiab.org/?p=3087
https://paiab.org/fa/?p=3832
 
@Paiab_org

مقاومت مردم در برابر محاصره و جنگ اقتصادی
 

محمدجواد ظریف وزیرخارجه پیشین و مدیر اندیشکده پایاب در یادداشتی اختصاصی برای نشریه آلمانی زنیت نوشت:

 
🔻ریشه بن‌بست کنونی در «چرخه امنیتی‌سازی» نهفته است. ایالات متحده و اسرائیل طی دهه‌ها، ایران را نه به‌عنوان یک  کنشگر معمول  بین‌المللی با نیازهای مشروع امنیتی، بلکه به‌عنوان تهدیدی وجودی تصویر کرده‌اند که مستلزم اقدامات فوق‌العاده و خارج از چارچوب‌های معمول حقوقی است. این روایت برای توجیه تحریم‌های یکجانبه، محکومیت‌ها و اقدامات تنبیهی شورای امنیت، جنگ اقتصادی فرامرزی و تجاوز مستقیم نظامی به کار گرفته شده است.
 
🔻همان‌گونه که قابل پیش‌بینی بود، این کارزار به یک پیش‌گویی خود کام بخش انجامید. ایران در برخورد  با محاصره خصمانه و جنگ اقتصادی، ناگزیر به اتخاذ اقدامات متقابل دفاعی شد. این کشور بازدارندگی متعارف خود را تقویت کرد و غنی‌سازی هسته‌ای را گسترش داد تا نشان دهد که به تسلیم  منجر نخواهد شد. مخالفان نیز با رویکردی فرصت‌طلبانه، همین اقدامات واکنشی و دفاعی را دستاویزی برای تأیید اتهامات اولیه خود و تشدید هرچه بیشتر فشار قرار دادند.
 
 
🔸متن کامل به زبانهای فارسی، انگلیسی و عربی را در نشانی‌های زیر بخوانید:
 
https://paiab.org/fa/?p=3826
https://paiab.org/?p=3087
https://paiab.org/fa/?p=3832
 
@Paiab_org

اثبات تاب‌آوری ایران در برابر فشار حداکثری و تجاوز نظامی

محمدجواد ظریف وزیرخارجه پیشین و مدیر اندیشکده پایاب در یادداشتی اختصاصی برای نشریه آلمانی زنیت نوشت:

🔻تشدید تنش‌های نظامی در ماه‌های اخیر در سراسر آسیای غربی، یک توهم خطرناک و دیرپا را در هم شکسته است: این باور که می‌توان ثبات را با استقرار پایگاه‌های نظامی خارجی و خرید تسلیحات پیشرفته به دست آورد، یا می‌توان کشورهای مستقل را از طریق جنگ اقتصادی و حملات هوایی به تسلیم واداشت. توهم خطرناک دیگری نیز در میان بسیاری از بازیگران اروپایی و منطقه‌ای همچنان پابرجا بوده است: اینکه ایران را می‌توان از سوی ایالات متحده و شرکای آن در اروپا و منطقه، در چرخه‌ای دائمی از امنیتی‌سازی، انزوای دیپلماتیک، خفه‌سازی اقتصادی و تجاوز مستقیم نظامی گرفتار کرد، در حالی که خود آنان از پیامدهای این وضعیت مصون بمانند و در آرامش، به جشن گرفتن و پیگیری توسعه اقتصادی و رفاه خود ادامه دهند.

🔻دهه‌ها فشار حداکثری و حملات نظامی نتوانسته‌اند تاب‌آوری ایران را از میان ببرند یا پیشرفت‌های فناورانه آن را محو کنند. مهم‌تر از آن، این تجربه نشان داده که رویکردهای حاصل‌جمع صفر در سیاست بین‌الملل، ناگزیر به نتایج حاصل‌جمع منفی می‌انجامند. امنیت و توسعه پایدار، واقعیت‌هایی به‌هم‌پیوسته و جمعی هستند. ناامنی و پویش‌های ضدامنیتی را نمی‌توان به‌سادگی در مرزهای یک کشور محصور کرد؛ برای رهایی از این چرخه پایان‌ناپذیر بحران، به یک تغییر پارادایم نیاز داریم؛ تغییری که زبان فرسوده اجبار را با معماری بومیِ امنیت جمعی جایگزین کند.

🔸متن کامل به زبانهای فارسی، انگلیسی و عربی را در نشانی‌های زیر بخوانید:

https://paiab.org/fa/?p=3826
https://paiab.org/?p=3087
https://paiab.org/fa/?p=3832

@Paiab_org

A Realistic Roadmap for West Asian Security

Mohammad Javad Zarif, Iran’s former foreign minister and head of the PAIAB Institute, wrote in an exclusive article for the German magazine Zenith:

For too long, European capitals have functioned as mere followers of Washington’s escalatory cycles, prioritizing transatlantic alignment over their own clear economic, energy, and migration interests. Yet when conflict erupts in the Persian Gulf, it is Europe – not the United States – that bears the immediate fallout of refugee flows, supply chain disruptions, and energy volatility. Europe’s comparative advantage lies not in the projection of coercive military force, but in promoting respect for international law, normative diplomacy, global consensus-building, conflict resolution and development partnerships. Recognizing that durable security cannot be achieved through perpetual confrontation, Europe can help dismantle the securitization trap by actively backing indigenous regional dialogue and inclusive networks.

Germany has the potential to correct its current course and lead the global support structure for this regional endeavor, thereby reclaiming its sovereign diplomatic legacy and helping build a stable, prosperous neighbor for Europe. The alternative is continued subservience to a policy of permanent war and instability. This course serves neither German, European, nor global interests, nor the cause of peace in West Asia. It does not even promote the long-term interests of the United States. Indeed, Donald Trump himself ran on a platform of ‘Making America Great Again’ centered on ‘draining the swamp’ and extricating the United States – and, by extension, the global community – from the
quagmire of forever wars.

🔻Read the full text in Persian, English, and Arabic at the links below:

https://paiab.org/fa/?p=3826
https://paiab.org/?p=3087
https://paiab.org/fa/?p=3832

@Paiab_org

پایاب pinned a photo

شکستن چرخه باطل:
نقشه راهی واقع‌گرایانه برای امنیت آسیای غربی

محمدجواد ظریف وزیرخارجه پیشین و مدیر اندیشکده پایاب در یادداشتی اختصاصی برای نشریه آلمانی زنیت نوشت:

 
🔻پایتختهای اروپایی برای مدتی طولانی صرفاً دنباله‌رو چرخه‌های تشدید تنش واشنگتن بوده و همسویی فراآتلانتیکی را بر منافع روشن اقتصادی، انرژی و مهاجرتی خود ترجیح داده‌اند اما هنگامی که درگیری در خلیج فارس رخ می‌دهد، این اروپاست ــ نه ایالات متحده ــ که پیامدهای فوری آن، از جمله موج‌های پناهجویی، اختلال در زنجیره‌های تأمین و نوسانهای انرژی را متحمل می‌شود.

🔻اروپا با درک این واقعیت که امنیت پایدار از طریق رویارویی دائمی حاصل نمی‌شود، می‌تواند با حمایت فعال از گفتگوی بومی منطقه‌ای و شبکه‌های فراگیر، به برچیدن دام امنیت‌سازی کمک کند.

🔻آلمان این ظرفیت را دارد که مسیر کنونی خود را اصلاح کند و رهبری ساختار حمایت جهانی از این ابتکار منطقه‌ای را بر عهده بگیرد و از این طریق، میراث دیپلماتیک مستقل خود را بازیابد و به ساختن همسایه‌ای باثبات و شکوفا برای اروپا کمک کند.

🔻گزینه بدیل، ادامه تبعیت از سیاست جنگ و بی‌ثباتی دائمیست. این مسیر نه در خدمت منافع آلمان، اروپا یا جهان است و نه به آرمان صلح در آسیای غربی کمک می‌کند.


🔸متن کامل به زبانهای فارسی، انگلیسی و عربی را در نشانی‌های زیر بخوانید:

https://paiab.org/fa/?p=3826
https://paiab.org/?p=3087
https://paiab.org/fa/?p=3832

@Paiab_org

🎥Specialized Workshop on Negotiation and Protocol

🔹 On Thursday, August 20, 2026, the historic Negarestan Garden in Tehran hosted the first specialized training workshop on Negotiation and Protocol, organized by the Paiab Institute and attended by a group of participants interested in these fields.

🔹 During the one-day event, Dr. Mohammad Javad Zarif, Ali Mohammad Bidarmaghz, and Reza Nasri shared their academic and practical perspectives on negotiation, its methods and challenges, as well as the rules and principles of diplomatic protocol. Participants were awarded certificates of completion at the end of the workshop.



@Paiab_org

پایاب pinned a video

🎥‌کارگاه تخصصی و آموزشی مذاکره و تشریفات
 
🔹‌روز پنج‌شنبه ۲۹مردادماه۱۴۰۵، باغ تاریخی نگارستان در تهران میزبان نخستین دوره کارگاه آموزشی و تخصصی توسط اندیشکده پایاب با عنوان مذاکره و تشریفات بود که با حضور جمعی از علاقه‌مندان به این موضوعات برگزار شد.

🔹در این دوره آموزشی یک روزه، دکتر محمدجواد ظریف، علی محمد بیدارمغز و رضا نصری در باب مذاکره، روش ها و چالش های آن و نیز قواعد و اصول تشریفات به تدریس سرفصل های تخصصی و دیدگاه های علمی و تجربی خود پرداختند و در پایان به حاضران گواهینامه شرکت در دوره اهدا شد.‌

📌لینک خبر و تصاویر در سایت پایاب:
https://paiab.org/fa/?p=3672

https://www.instagram.com/reel/DdEfLP8oS2k/?stkn=MnNsYmY5Yzh1Zmp6

@Paiab_org

Turkey-Israel Rivalry: Iran’s Golden Opportunity to Reshape the Middle East Balance of Power
 
 

‌ Pouriya Angosht Baft| PhD. Student of Iranian studies, University of Tehran

 
 
‌
📍The geopolitical rivalries in the Middle East have always been a dynamic and volatile scene; a theater where regional and extra-regional actors constantly seek to maximize their power and influence. In this context, the relationship between Turkey and Israel – once hailed as a model of strategic cooperation in the region – has transformed in recent years into one of the most contentious axes of conflict in the Middle East.
 
🔶Turkey was the first country in the Muslim world to recognize Israel in 1949, and throughout the 1990s, the two entities were considered “regional strategic allies.” However, the rise of Recep Tayyip Erdogan’s Islamist-leaning government in Turkey and the right-wing government of Benjamin Netanyahu in Israel plunged these relations into unprecedented crises and tensions.
 
📌The full text available at Paiab:

https://paiab.org/?p=3071‌

@Paiab_org

ایران و چین؛ ضرورت رفع سوءبرداشت‌ها

نویسنده: رضا نصری| حقوقدان بین‌الملل و معاون امور حمایت و استراتژی حقوقی‌ پایاب

📍رابطهٔ ایران و چین امروز یکی از مهم‌ترین پرونده‌های سیاست خارجی کشور است، اما میان ظرفیت این رابطه و آنچه تاکنون در عمل محقق شده، فاصله‌ای آشکار وجود دارد. پرسش اصلی دیگر این نیست آیا زمینه‌ای برای همکاری میان دو کشور وجود دارد یا خیر. این زمینه‌ها به اندازهٔ کافی گسترده و روشن هستند.

 🔸پرسش اصلی این است که چگونه می‌توان این پیشینه مشترک و سرمایهٔ تاریخی، فکری و راهبردی را به مشارکتی نهادمند، قابل‌اتکا و بلندمدت تبدیل کرد.

📌متن کامل را در سایت پایاب بخوانید:

https://paiab.org/fa/?p=3761

📌

The Mecca Pact and Regional Security Architecture: Impacts and Future Prospects
 
 

Pouriya Angosht Baft| Geopolitical researcher PhD. Student, University of Tehran

 
‌📍On August 7, 2026, in the holy city of Mecca, a venue sacred to the Islamic world, an event unfolded which many political and military observers have since deemed a watershed moment in the history of regional security. At the Al-Safa Palace, Crown Prince Mohammed bin Salman of Saudi Arabia, President Recep Tayyip Erdogan of Turkey, and Prime Minister Shehbaz Sharif of Pakistan signed a document that became known as the “Joint Mecca Defense Pact,” or, for short, the “Mecca Pact.” 
 
🔶‌The fundamental question that this memorandum seeks to address is: what impact will the Mecca Pact, as a trilateral defense agreement among Saudi Arabia, Turkey, and Pakistan, have on the regional security architecture, and along what trajectory can the future of this accord be charted?
 
‌ 📌Full text available at Paiab.

‌ https://paiab.org/?p=3065

@Paiab_org

📌

طرح پرسش در سیاست داخلی آلمان

آیا «دیوار آتشین» در آلمان در حال فروریختن است؟
 
نویسنده: حامد کاظمی| دانشجوی دکتری مطالعات منطقه‌ای دانشگاه تهران
 
📍در فرهنگ و سیاست معاصر آلمان، «دیوار آتشین» اصطلاحی کلیدی برای توصیف خط قرمز احزاب جریان اصلی در برابر حزب «آلترناتیو برای آلمان» (AfD) است؛ حزبی که از سوی نهادهای ذی‌ربط و بخش بزرگی از فضای سیاسی این کشور به‌عنوان جریانی راست افراطی و پوپولیست ارزیابی می‌شود. بر مبنای این اصل، احزاب سنتی، به‌ویژه اتحادیه دموکرات مسیحی (CDU) و حزب سوسیال دموکرات(SPD) ، از تشکیل ائتلاف یا همکاری سیاسی با AfD خودداری می‌کنند. هدف بنیادین این راهبرد، ممانعت از ورود این جریان به ساختار قدرت اجرایی و حفاظت از نظم دموکراتیک و قانون اساسی فدرال است؛ حساسیتی که ریشه در تجربه تاریخی جمهوری وایمار و پیامدهای صعود و قدرت‌گیری حزب ناسیونال‌سوسیالیسم دارد.
 
🔶اگرچه این دیوار آتشین طی بیش از یک دهه گذشته مانع ورود مستقیم AfD به دولت‌ در سطوح فدرال و ایالتی شده است، رشد پیوسته پایگاه رأی این حزب، حفظ این رویکرد را به یکی از پیچیده‌ترین معماهای حکمرانی در آلمان تبدیل کرده است.
 
 
🔶پرسش محوری، دیگر صرفاً پیروزی یا شکست AfD در یک انتخابات نیست؛ بلکه توان نظام دموکراتیک آلمان در مدیریت این گسل اجتماعی بدون تضعیف ثبات نهادی است.

📌متن کامل را در سایت پایاب بخوانید:
 
‌ https://paiab.org/fa/?p=3757

@Paiab.org