محمدجواد ظریف وزیرخارجه پیشین و مدیر اندیشکده پایاب در یادداشتی اختصاصی برای نشریه آلمانی زنیت نوشت:
🔻اگر می‌خواهیم از تغییر در دکترین هسته‌ای ایران جلوگیری کنیم و از بن‌بست کنونی هسته‌ای فراتر برویم، باید موضوع هسته‌ای را از منبعی دائمی برای بحران، به عاملی برای اعتمادسازی منطقه‌ای و همکاری علمی تبدیل کنیم. جامعه جهانی، به جای طرح مطالبات خطرناک و ناممکنی همچون لغو کامل برنامه هسته‌ای ایران، باید بپذیرد که دانش و توانمندی بومی ایران را نمی‌توان با هیچ میزان بمباران هوایی یا خرابکاری فاجعه‌بار زیست‌محیطی از میان برد. واقع‌بینانه‌ترین مسیر آن است که تضمین شود این توانمندی بومی در همکاری‌های صلح‌آمیز برای حل چالش‌های واقعی زندگی، از کمبود آب گرفته تا تولید رادیوایزوتوپ‌های پزشکی، به کار گرفته شود.
🔻این هدف اصلی «شبکه خاورمیانه‌ای پژوهش و پیشرفت هسته‌ای» یا «مناره» است؛ واژه‌ای عربی که به معنای «فانوس دریایی» است . مناره به جای نگریستن به انرژی هسته‌ای غیرنظامی از دریچه ترس، چارچوبی چندجانبه فراهم می‌کند که برای همه کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا که به عدم برخورداری از سلاح‌های هسته‌ای متعهد باشند، گشوده است. از طریق مناره کشورهای منطقه می‌توانند تخصص علمی خود را تجمیع کنند، در زمینه کاربردهای صلح‌آمیز همکاری کنند و سازوکارهای متقابل منطقه‌ای برای راستی‌آزمایی ایجاد کنند.
🔸متن کامل به زبانهای فارسی، انگلیسی و عربی را در نشانی‌های زیر بخوانید:
https://paiab.org/fa/?p=3826
https://paiab.org/?p=3087
https://paiab.org/fa/?p=3832
@Paiab_org