نویسنده: امیرپارسا گرمسیری
📍روابط ایران و آمریکا طی چهار دهه گذشته عمدتاً از دریچه تقابل امنیتی، تحریم، بازدارندگی، مناقشات منطقه‌ای و اختلاف بر سر تعریف تهدیدها و منافع دو کشور تحلیل شده است. در این چارچوب، توجه به سیاست خارجی دولت آمریکا و مواضع رئیس‌جمهور مستقر، طبیعتاً اهمیت زیادی داشته است.
🔸اما یکی از ضعف‌های مهم در تحلیل سیاست آمریکا در ایران، تقلیل سیاست این کشور به کاخ سفید و شخص رئیس‌جمهور است؛ گویی تغییر رئیس‌جمهور به‌تنهایی به معنای تغییر محیط تصمیم‌گیری آمریکا است. این در حالی است که سیاست خارجی آمریکا محصول تعامل مجموعه‌ای از نیروهاست: رئیس‌جمهور و دولت، کنگره، احزاب، انتخابات و انتخابات مقدماتی، افکار عمومی، رسانه‌ها، گروه‌های ذی‌نفوذ، اندیشکده‌ها، نخبگان سیاسی و دانشگاهی، منافع اقتصادی و انرژی، تحولات اجتماعی و جمعیتی و در نهایت محدودیت‌هایی که ساختار سیاسی آمریکا بر تصمیم‌گیرندگان تحمیل می‌کند.
🔸از این منظر، تحول جمهوری‌خواهی معاصر یکی از مهم‌ترین متغیرهای سیاست داخلی آمریکاست، اما تمام مسئله نیست.
📌متن کامل را در پایاب بخوانید:
https://paiab.org/fa/?p=4201
@Paiab_org
