🏨 آموزش اتاق عمل 🏨

meniscectomy surgery

منیسکِکتومی
عمل ترمیم پارگی لایه یا غضروف ناحیه


@pezeshki_terminology

💫 یک فایل خیلی خوب درباره بی‌حسی اسپاینال

#تکنولوژی_زنان

https://t.me/ORmums

❌ انواع رترکتورها (اکارتورها) بر اساس دو دسته‌بندی اصلی دستی و خودکار

#part_two


🔏 رترکتورهای خودکار (Self-Retaining Retractors)

✅ این نوع پس از قرارگیری در محل، بدون نیاز به دستیار، با مکانیزم قفل شونده در جای خود ثابت می‌مانند.

1⃣ رترکتور فیناچیتو (Finochietto Retractor):
مخصوص جراحی قفسه سینه برای باز کردن دنده‌ها (Rib Spreader)

2⃣ رترکتور وایتلنر (Weitlaner Retractor):
دارای دو بازو با ۲ تا ۶ شاخک تیز یا کند؛ کاربرد عمومی در ارتوپدی و مغز و اعصاب

3⃣ رترکتور بالفور (Balfour Retractor): مخصوص جراحی‌های بزرگ شکم؛ سه بازو دارد و به تخت می‌بندد.

4⃣رترکتور بوکوالتر (Bookwalter Retractor):
سیستم پیشرفته‌ی شکم با بازوهای متعدد متصل به یک حلقه

5⃣رترکتور گلپی (Gelpi Retractor):
دو شاخک تیز برای جراحی‌های ارتوپدی، مغز و اعصاب و پلاستیک.

6⃣رترکتور آدسون (Adson Cerebellar Retractor):
بازوهای زاویه‌دار با تیغه‌های کم‌عمق

7⃣رترکتور فنری (Spring Retractor): نیروی باز شدن توسط فنر تأمین می‌شود.

8⃣سیستم امنی-ترکت (Omni-Tract): سیستم پیشرفته با بازوهای انعطاف‌پذیر متصل به تخت

9⃣سیستم تامپسون-فرلی (Thompson-Farley):
سیستم میله‌ای متصل به تخت؛ مخصوص برش‌های ناحیه گردن

0⃣1⃣رترکتور هنلی (Henley Retractor):
سیستم مادولار با تیغه‌های قابل تعویض.


💫 فوروارد کنین برای بهترین دوستتون


https://t.me/ORmums

❌ انواع رترکتورها (اکارتورها) بر اساس دو دسته‌بندی اصلی دستی و خودکار

#part_one

✋ رترکتورهای دستی (Hand-Held Retractors)

💡این نوع توسط جراح یا دستیار نگهداری می‌شوند.

1⃣ رترکتور سن (Senn Retractor):
دو سر دارد؛ یک سر L شکل و سر دیگر چنگالی (سه شاخک)


2⃣رترکتور دیور (Deaver Retractor):
یک سر پهن و خمیده برای کنار زدن احشای عمقی در جراحی‌های شکم

3⃣رترکتور فارابوف (Farabeuf Retractor):
دو سر L شکل با اندازه‌های مختلف برای کشیدن بافت نرم و سطحی


4⃣رترکتور ریچاردسون (Richardson Retractor):
یک سر خمیده و پهن، در سایزهای مختلف برای جراحی‌های شکم

5⃣رترکتور هارینگتون (Harrington Retractor):
انحنای ملایم و نوک پهن (شبیه قلب) برای کنار زدن احشای شکم

6⃣رترکتور مالیبل یا روبانی (Malleable/Ribbon Retractor):
فلز نرم و قابل خم شدن برای محافظت و کنار زدن بافت‌های نرم

7⃣ رترکتور چنگالی یا ریک (Rake Retractor):
دارای ۳ تا ۶ شاخک تیز یا کند برای گرفتن و کنار زدن بافت

8⃣رترکتور پوستی جوزف (Joseph/Skin Hook):
یک یا دو شاخک ظریف و تیز برای کنار زدن لبه‌های پوست

9⃣رترکتور پارکر (Parker Retractor): دو سر خمیده هم‌اندازه

0⃣1⃣رترکتور روکس (Roux Retractor): دو سر با اندازه‌های متفاوت

2⃣1⃣رترکتور گولت (Goulet Retractor):
دو سر با اندازه‌های متفاوت

3⃣1⃣رترکتور اس شکل (S-Shaped Retractor):
انحنای S شکل

4⃣1⃣رترکتور کلی (Kelly Retractor): نوعی رترکتور دستی

5⃣1⃣رترکتور لانگنبک (Langenbeck Retractor):
معمولاً در آپاندکتومی استفاده می‌شود.

6⃣1⃣رترکتور دویل (Doyen’s Retractor):
نوعی رترکتور دستی.

7⃣1⃣رترکتور ارت-نیوی (Army-Navy Retractor):
دو سر صاف با طول‌های متفاوت (یک سر کوتاه و یک سر بلند)

🫂 فوروارد کنین برای بهترین دوستتون


https://t.me/ORmums

دقت کنیم که پوزیشن ترندلنبرگ که کتاب بهش اشاره کرده اینه ( یعنی یک شیب منظم از پا به سر نیست ) بخاطر همین هست که موقع ری‌پوزیشن ( برگرداندن تخت به حالت افقی ) میگه ابتدا باید به آرامی پاها را بالا آورد تا احتقان وریدی در پاها برطرف شود سپس کل تخت تراز شود .

When returning the patient to a horizontal position, the leg section should be raised first and slowly while venous stasis in the legs is reversed. The entire OR bed is then leveled.

🫷 در اینجا یک دسته‌بندی جامع از ابزار و تجهیزات بر اساس مراحل یک عمل فیوژن ستون فقرات (که شامل رایج‌ترین مراحل است) آورده شده است.

1. ابزارهای دسترسی و برش (Access & Incision)

قبل از هر کاری، جراح باید به مهره‌ها دسترسی پیدا کند.

تیغه اسکالپل (Scalpel Handle & Blade): برای برش لایه‌های پوست و بافت. دسته‌های شماره ۴ و ۳ رایج‌اند .

قیچی (Scissors): قیچی‌های مایو (Mayo) برای برش نیام (فاسیا) و قیچی‌های مای‌کندو (McIndoe) یا متزنباوم (Metzenbaum) برای تشریح بافت‌های نرم استفاده می‌شوند .

فورسپس بافتی (Tissue Forceps): مانند آدسون (Adson) و واگ (Waugh) برای گرفتن و نگه‌داری بافت‌ها حین برش.

2. ابزارهای رتکت (Retraction) - برای باز نگه داشتن میدان جراحی

برای دیدن ستون فقرات و محافظت از اعصاب، به رتکتور نیاز است.

رتکتورهای دستی (Hand Retractors): مانند لانگنبک (Langenbeck) برای کشیدن بافت‌های سطحی .

رتکتورهای خودنگه‌دار (Self-Retaining Retractors):
مهم‌ترین آن‌ها سیستم رتکتور گردنی CASPAR (CCR) برای رویکرد جلویی (قدامی) گردن است که بدون نیاز به دستیار، میدان را باز نگه می‌دارد . برای رویکرد پشتی (خلفی) از رتکتورهایی مثل وست (West) و جفرسون (Jefferson) استفاده می‌شود .

رتکتورهای تیوب‌الار (Tubular Retractors): در جراحی‌های کم‌تهاجمی (MIS)، یک تونل برای دسترسی به محل جراحی ایجاد می‌کنند و آسیب به عضلات را به حداقل می‌رسانند .

3. ابزارهای برداشت استخوان (Bone Removal)

برای دسترسی به کانال نخاعی یا خارج کردن دیسک، باید بخشی از استخوان (لامینا) را برداشت.

رونژور (Rongeur): استخوان را تکه‌تکه می‌جود.
مهم‌ترین آن، رونژور کریسون (Kerrison Rongeur) با اندازه‌های ۱ تا ۵ میلی‌متر و زاویه‌های آپ‌بایت (Up-biting) و داون‌بایت (Down-biting) است .
رونژور کاسپار (Caspar Rongeur) نیز برای برداشت استخوان مهره کاربرد دارد .

استئوتوم (Osteotome) و اسکنه (Chisel):
برای برش دقیق‌تر استخوان با چکش استفاده می‌شود .

4. ابزارهای دیسککتومی و آماده‌سازی فضای دیسک (Discectomy & Disc Prep)

بعد از برداشتن بخشی از استخوان، نوبت به خارج کردن دیسک آسیب‌دیده و آماده‌سازی فضای بین مهره‌ای برای فیوژن می‌رسد.

کیورت (Curette): برای تراشیدن و تمیز کردن غضروف و بافت‌های چسبیده به مهره‌ها. در اشکال و سایزهای مختلف (مستقیم، زاویه‌دار) موجود است .

دیسکتومی رونژور یا فورسپس پیتویتری (Pituitary Rongeur/Forceps): برای گرفتن و خارج کردن قطعات دیسک .

دیسکتور (Dissector): برای جدا کردن بافت‌ها و پیدا کردن صفحه (صفحه انتهایی مهره) .

5. ابزارهای مرحله فیوژن (جاگذاری ایمپلنت و پیچ)

پروب (Probe) و آیاِل (Awl): برای سوراخ‌کردن اولیه و بررسی مسیر کانال پیچ‌های پدیکولار .

تاپ (Tap): برای رزوه‌کردن (شیارزنی) مسیر پیچ در استخوان .

هندل و درایور پیچ (Screwdriver/Driver): برای قرار دادن پیچ‌های پدیکولار در محل .

ترای (Trial Spacer): برای اندازه‌گیری و انتخاب سایز مناسب قفس (کیج) یا ایمپلنت قبل از جاگذاری نهایی .

ایمپلنت اینسرتر (Inserter): برای قرار دادن قفس (کیج) یا پیچ‌ها در فضای بین مهره‌ای .

6. ابزارهای تخصصی و جانبی

سیستم نویگیشن (Navigation System): ابزارهای مخصوص (پروب، درایور) که با سیستم‌هایی مثل StealthStation کار می‌کنند تا موقعیت ابزار را روی تصاویر سه‌بعدی نشان دهند .

فورسپس دوقطبی (Bipolar Forceps): برای بندآوردن خونریزی‌های مویرگی .

چکش (Mallet/Hammer): برای کوبیدن استئوتوم یا ایمپلنت‌ها .

کیس یا تری (Case/Tray): سینی‌های مخصوص سترون‌سازی و چیدن وسایل که بخش مهمی از اتاق عمل هستند .


نکات طلایی 🔑🔑🔑

1. محوریت رونژور کریسون: این ابزار، مهم‌ترین و پرکاربردترین وسیله در رفع فشار (دکمپرشن) است و جراحان برای برداشتن دقیق استخوان از آن استفاده می‌کنند.

2. درک «سیستم»: وسایل در قالب ست‌های (Set) خاص برای روش‌های جراحی مختلف (مثل ست لامینکتومی یا ست فیوژن خلفی) بسته‌بندی می‌شوند .

3. تمایز روش باز و MIS: تفاوت ابزار در جراحی باز (رتکتورهای بزرگ) و جراحی کم‌تهاجمی (رتکتورهای تیوب‌الار و استفاده از سیستم‌های نویگیشن)

https://t.me/ORmums

💫 انواع جراحی‌های ارتوپدی

✅ جراحی‌های ارتوپدی بسیار متنوع هستند و برای درمان طیف گسترده‌ای از مشکلات سیستم اسکلتی-عضلانی (استخوان‌ها، مفاصل، تاندون‌ها و رباط‌ها) به کار می‌روند. این عمل‌ها از روش‌های کم‌تهاجمی تا تعویض کامل مفاصل را شامل می‌شوند.

🩺 رایج‌ترین انواع عمل‌های ارتوپدی

👈 آرتروسکوپی (Arthroscopy):
یک روش کم‌تهاجمی که با استفاده از دوربین کوچکی به نام آرتروسکوپ، داخل مفصل را بررسی و مشکلاتی مانند پارگی رباط یا غضروف را درمان می‌کند. برای زانو، شانه، مچ پا و آرنج کاربرد دارد و دوره نقاهت کوتاه‌تری دارد.

👈تعویض مفصل (Joint Replacement / Arthroplasty):
شامل برداشتن مفصل آسیب‌دیده (معمولاً به دلیل آرتروز) و جایگزینی آن با مفصل مصنوعی (پروتز) است. شایع‌ترین انواع آن تعویض کامل زانو و تعویض کامل مفصل ران هستند.

👈 عمل‌های ترمیمی (Repair Procedures):
برای ترمیم بافت‌های نرم مانند تاندون‌ها و رباط‌ها انجام می‌شود. شامل بازسازی رباط صلیبی قدامی (ACL)، ترمیم روتاتور کاف شانه و ترمیم تاندون آشیل است.

👈عمل‌های ستون فقرات (Spine Procedures):
برای درمان مشکلات جدی کمر و گردن مانند فتق دیسک یا تنگی کانال نخاعی. روش‌هایی مانند فیوژن ستون فقرات (جوش دادن مهره‌ها) یا تعویض دیسک از این دسته‌اند.

👈عمل‌های ترمیم شکستگی (Fracture Repair):
برای جااندازی و تثبیت استخوان‌های شکسته با استفاده از وسایلی مانند پین، پیچ، پلیت یا میله‌های فلزی (روش ثابت‌سازی داخلی) انجام می‌شود.

👈 سایر عمل‌های تخصصی:
✨️شامل استئوتومی (برش و تغییر زاویه استخوان برای اصلاح بدشکلی)
✨️فیوژن مفصل (جوش دادن استخوان‌های یک مفصل برای کاهش درد)
✨️عمل‌های ارتوپدی اطفال (برای اصلاح مشکلات مادرزادی مانند کف پای چنبری یا اسکولیوز)
✨️ تزریق یا تخلیه مایع مفصلی.

📊 آمار و اطلاعات تکمیلی

💰پرطرفدارترین عمل: طبق آمار، تزریق یا تخلیه مایع مفاصل بزرگ (مانند زانو یا شانه) بیشتر از هر عمل ارتوپدی دیگری انجام می‌شود.

https://t.me/ORmums

💢 چطور از قفس کارمندی فرار کنی و وارد دنیای پر سود شرکتی بشی؟💰

✳️تو این وبینار، جناب آقای علی محمدی، که خودش دقیقاً همین مسیر رو رفته
گام‌به‌گام بهت نشون میده که:

🔻راه های اد تخصصی ارتوپد شدن
🔻درآمد شرکتی چقدره ؟
🔻انعطاف پذیری تایم یه فرد شرکتی چطوره ؟
🔻آینده شغلی و...

🎯این وبینار فقط یه کلاس نیست؛ یه نقشه‌ی راه برای تغییر مسیر حرفه‌ای شماست

⬅️وبینار به صورت مجازی در بستر اسکای روم

💰هزینه ثبت نام :
۱۸۰ هزارتومان 👈🏻 ۱۲۶ هزار تومان

🗓روز برگزاری : ۲۰ تیر ۱۴۰۵
⏰زمان : ۱۹ تا ۲۱ شب

▫️ظرفیت وبینار محدوده
همین حالا به آیدی پشتیبانی پیام بده :

🆔 @OR_Medsab_Admin

🔥برای تصمیم گیری در مورد آینده شغلی و مالی شما، ما در کنارتون هستیم 😉


@OR_Medsab

از اونجایی که بعد از کنکور قراره کلی در مورد رشته اتاق عمل بیان بپرسن بنظرم یک لایو استریم درموردش بریم بد نباشه

میفهمم که نگران آینده و رشته‌تون هستین ولی هرسال ده نفر میان و ده‌ها سوال تکراری رو میپرسن سوال یک دو سه چهار پنج همه مثل هم هستش و این یعنی همه سوالات تقریبا شبیه هم هست پس دوست کنکوری من اگه این پیام رو میبینی

لطفا صبر کن...بزودی پاسخ سوالاتت رو میگیری

در ضمن درباره مهاجرت و ارشد گرفتن و منابع و.... هم یک وبینار یا یک لایو استریم برگزار خواهیم کرد.


همراه ما باشید 💫


https://t.me/ORmums

💫 تا حالا این سوال رو از خودتون پرسیدید که چرا سوزن بخیه کمانی شکل است و آیا جوابی هم براش پیدا کردین؟


👈علت انحنای سوزن بخیه به دو دسته کلی تقسیم می‌شود: انحنای طراحی‌شده (عمدی) و انحنای ناخواسته (آسیب‌دیدگی).

✅ ۱. انحنای طراحی‌شده (عمدی)

👈بیشتر سوزن‌های بخیه جراحی به شکل کمان (خمیده) طراحی می‌شوند که دلایل فنی مهمی دارد:

👈· دقت بیشتر در مسیر: سوزن‌های خمیده به جراح اجازه می‌دهند تا مسیر عبور سوزن از بافت را با دقت بیشتری پیش‌بینی کند.
👈· دسترسی بهتر به بافت‌های عمیق: انحنای سوزن بر اساس نوع بافت انتخاب می‌شود؛ برای بافت‌های عمیق‌تر از سوزن‌های با انحنای بیشتر استفاده می‌شود.
👈· نیاز به فضای کمتر: حرکت سوزن خمیده در فضای محدود (مثلاً در یک زخم عمیق) بسیار آسان‌تر از سوزن مستقیم است.
👈· توزیع یکنواخت‌تر کشش: انحنای سوزن به توزیع متوازن‌تر نیروی کشش نخ در بافت کمک می‌کند.

✅۲. انحنای ناخواسته (آسیب‌دیدگی یا نقص)

❌ این حالت یک مشکل محسوب می‌شود و می‌تواند حین کار یا در اثر عوامل زیر ایجاد شود:

👈· وارد کردن نیروی بیش از حد: فشار زیاد هنگام عبور سوزن از بافت سخت می‌تواند باعث خمیدگی یا تغییر شکل آن شود.
👈· گرفتن نادرست سوزن: طبق گزارش‌های FDA، اگر سوزن در قسمت انتهایی (محل اتصال به نخ) گرفته شود، ممکن است خم شده یا بشکند. بهترین محل برای گرفتن سوزن، وسط آن است که بیشترین قطر را دارد.
👈· نقص در جنس یا ساخت: در حین تولید، اگر سوزن خم شود، تنش‌های پسماندی در آن ایجاد می‌شود که می‌تواند مقاومت آن را در برابر خم‌شدن مجدد کاهش دهد.
👈· برخورد با اجسام سخت: برخورد اتفاقی نوک سوزن با استخوان یا فورسپس نیز می‌تواند به آن آسیب زده و باعث انحراف یا خمیدگی شود.
👈· نقص در نوک سوزن: خودِ نوک سوزن اگر نامتقارن باشد، هنگام ورود به بافت دچار انحراف (Deflection) شده و مسیر آن کج می‌شود.

🍀 اشتراک گذاری فراموش نشه

https://t.me/ORmums

تنها کسی که توی جنگ هوامو داشت
خیلی ناراحت بودم چون داشت 300 روز میشد روزهام ولی نت ها قطع شد ولی وقتی برگشتم روزهام فریز شده بود تو چقدر خوبی آخه Duo

▫️طبقه‌بندی پلاک‌های ارتوپدی و کاربردهای آن‌ها در تثبیت شکستگی‌ها▫️

پلاک‌های ارتوپدی از مهم‌ترین ابزارهای فیکساسیون داخلی در درمان شکستگی‌ها هستند که با استفاده از پیچ‌ها، موجب تثبیت، حفظ طول، و کمک به ترمیم استخوان می‌شوند. انتخاب نوع پلاک بر اساس الگوی شکستگی، محل آسیب و کیفیت استخوان انجام می‌شود.

🧩 طبقه‌بندی پلاک‌های ارتوپدی (بر اساس عملکرد بیومکانیکی)

1⃣پلاک فشاری (Compression Plate / DCP)

🔹 ویژگی‌ها:
●دارای سوراخ‌های بیضی (Dynamic holes)
●امکان ایجاد فشار بین قطعات شکستگی
●ایجاد تماس مستقیم استخوان-استخوان

🔹 نحوه عملکرد:
با قرار دادن پیچ در موقعیت خارج از مرکز، باعث ایجاد فشردگی در محل شکستگی می‌شود.

🔹 موارد استفاده:
شکستگی‌های ساده عرضی یا مایل کوتاه
استخوان‌های دیافیز

🔹 تعداد و نوع پیچ:
حداقل 2–3 پیچ در هر سمت شکستگی
استفاده از پیچ کورتیکال استاندارد 3.5 یا 4.5 میلی‌متری

2️⃣ پلاک خنثی‌کننده (Neutralization Plate)

🔹 ویژگی‌ها:
●خود پلاک فشاری ایجاد نمی‌کند
●نقش محافظتی دارد

🔹 عملکرد:
حفاظت از پیچ‌های lag screw در برابر نیروهای پیچشی، خمشی و برشی

🔹 موارد استفاده:
شکستگی‌های اسپیرال یا مورب که قبلاً با lag screw فیکس شده‌اند

🔹 نکته مهم:
همیشه همراه با lag screw استفاده می‌شود.

3⃣پلاک بریجینگ (Bridge Plate)

🔹 ویژگی‌ها:
●بدون دستکاری مستقیم محل شکستگی
●حفظ طول و محور استخوان

🔹 عملکرد:
ایجاد فیکساسیون نسبی و اجازه ترمیم ثانویه (callus formation)

🔹 موارد استفاده:

□شکستگی‌های خرد شده (Comminuted fractures)
□شکستگی‌های دیافیز با قطعات متعدد

🔹 نکته:
پیچ‌ها در دو طرف ناحیه شکستگی قرار می‌گیرند (نه در محل شکستگی)

4⃣پلاک باترس (Buttress Plate)

🔹 ویژگی‌ها:
●طراحی برای جلوگیری از فروریزش قطعات استخوانی
●معمولاً در سطوح شیب‌دار استخوان

🔹 عملکرد:
مقاومت در برابر نیروهای فشاری محوری

🔹 موارد استفاده:
□شکستگی‌های داخل مفصلی
□تیبیا پلاتو
□دیستال رادیوس

🔹 ابزار همراه:
اغلب با پیچ‌های کورتیکال یا کنسلوس استفاده می‌شود.

5⃣پلاک بازسازی (Reconstruction Plate)

🔹 ویژگی‌ها:
●قابلیت کانتور شدن بالا
●انعطاف‌پذیری زیاد

🔹 عملکرد:
مناسب برای آناتومی‌های پیچیده و سه‌بعدی

🔹 موارد استفاده:

□فک و صورت
□لگن
□دیستال هومروس

🔹 نکته:
معمولاً با پیچ‌های 3.5 یا 4.5 میلی‌متری استفاده می‌شود.

6⃣پلاک لاکینگ (Locking Compression Plate – LCP)

🔹 ویژگی‌ها:
●پیچ‌ها داخل پلاک قفل می‌شوند
●نیاز کمتر به تماس کامل پلاک با استخوان

🔹 عملکرد:
ایجاد ساختار زاویه ثابت (Fixed-angle construct)

🔹 موارد استفاده:

□استخوان‌های پوک (Osteoporotic bone)
□شکستگی‌های اطراف مفصل
□شکستگی‌های خرد شده پیچیده

🔹 مزیت مهم:
کاهش وابستگی به کیفیت استخوان

7️⃣ پلاک آنتی‌گلاید (Antiglide Plate)

🔹 ویژگی‌ها:
●جلوگیری از لغزش قطعات شکستگی
●معمولاً در سطح مایل استخوان قرار می‌گیرد

🔹 موارد استفاده:
□مچ پا (lateral malleolus)
□شکستگی‌های مورب تحت نیروهای برشی



7⃣ پلاک T (T Plate)

🔷 ویژگی‌ها:
●شکل حرف T انگلیسی
●طراحی شده برای نواحی متافیز و نزدیک مفصل
●معمولاً به عنوان Buttress + Fixation plate عمل می‌کند
●قابلیت کانتور شدن دارد

🔷موارد استفاده:

□شکستگی دیستال رادیوس (Colles / intra-articular)
□تیبیا پلاتو (Tibial plateau fractures)
□شکستگی‌های داخل مفصلی با قطعات کوچک

🔷 نکات اتاق عمل:
معمولاً با پیچ‌های کورتیکال 3.5mm یا کانسلوس 4.0–6.5mm
نیاز به دقت در حفظ سطح مفصل

8⃣ پلاک L (L Plate)

🔷 ویژگی‌ها:
●شکل حرف L انگلیسی
●طراحی شده برای حمایت از دو سطح عمود بر هم
●عملکرد ترکیبی: Stabilization + Buttress

🔷 موارد استفاده:

□دیستال تیبیا (medial/lateral malleolus)
□دیستال رادیوس
□کالکانئوس (calcaneus fractures)
□شکستگی‌های زاویه‌دار نزدیک مفصل

🔷 نکات اتاق عمل:
معمولاً همراه با پیچ‌های کورتیکال یا کانسلوس
نیاز به کانتور دقیق قبل از فیکس کردن


https://t.me/ORmums

چه دلنواز اومدم اما با پست اومدم

💫 پلاک‌های ارتوپدی

🧽🧽🧽

🏷 همه‌چیز درباره اسکراب در اتاق عمل؛ از فلسفه تا تکنیک

🏷 اسکراب در اتاق عمل، بسیار فراتر از یک شست‌وشوی معمولی دست‌هاست. این یک فرایند سیستماتیک و اصولی برای کاهش چشمگیر تعداد باکتری‌های پوست دست و ساعد تا کمترین حد ممکن است. هدف، استریل کردن مطلق پوست نیست (چون غیرممکن است)، بلکه ایجاد یک «میدان استریل» برای محافظت از بیمار در برابر عفونت‌های حین جراحی است.

🏷 چرا اسکراب اینقدر حیاتی است؟

🏷 دست‌ها، حتی پس از شستن معمولی، میلیون‌ها باکتری دارند که در زیر ناخن‌ها، درون چین‌های پوست و در روغن‌های سطحی آن زندگی می‌کنند. این باکتری‌ها به دو دسته تقسیم می‌شوند:

🏷· فلور گذرا (Transient Flora): باکتری‌هایی که به‌تازگی از محیط جذب شده‌اند و به‌راحتی با شست‌وشو و مواد ضدعفونی‌کننده از بین می‌روند.

🏷· فلور مقیم (Resident Flora): باکتری‌هایی که در لایه‌های عمیق‌تر پوست زندگی می‌کنند و به عنوان یک سد محافظ طبیعی عمل می‌کنند. این دسته حدود یک‌پنجم کل باکتری‌های پوست را تشکیل می‌دهند و به سختی پاک می‌شوند.

🏷 اسکراب بالینی با هدف حذف فلور گذرا و کاهش شدید تعداد فلور مقیم انجام می‌شود. چرا این کار ضروری است؟ چون در حین جراحی، ممکن است دستکش‌های استریل پاره شوند و اگر این اتفاق بیفتد، حضور باکتری‌های کم‌تر روی دست‌ها، ریسک عفونت را برای بیمار به شدت کاهش می‌دهد.

🏷آمادگی پیش از اسکراب

🏷قبل از شروع، باید اقدامات زیر انجام شود:

🏷 1. پوشش کامل: گان و کلاه جراحی به‌درستی پوشیده شود و موها کاملاً زیر کلاه قرار گیرند. ماسک باید به‌گونه‌ای بسته شود که روی بینی را کاملاً بپوشاند.
2. حذف آلودگی‌ها: تمام جواهرات (انگشتر، ساعت، دستبند) از دست و ساعد خارج شوند. ناخن‌ها باید کوتاه و بدون لاک باشند و کوتیکول‌ها سالم باشند.
3. بررسی سلامت پوست: دست‌ها و ساعد نباید زخم باز یا خراشیدگی داشته باشند.

🏷مواد ضدعفونی‌کننده اصلی

🏷انتخاب ماده شوینده بسیار مهم است. دو ماده‌ی رایج، کلرهگزیدین گلوکونات ۴٪ (مثلاً هیبی‌اسکراب) و پوویدون آیوداین ۷٫۵٪ هستند.

🏷· کلرهگزیدین: اثر باقی‌مانده (Residual Effect) طولانی‌تری دارد، یعنی برای ساعت‌ها پس از اسکراب به مهار باکتری‌ها ادامه می‌دهد. زمان تماس مؤثر آن معمولاً ۵ دقیقه است.
· پوویدون آیوداین: اثر باقی‌مانده کوتاه‌تری دارد و احتمال ایجاد درماتیت تماسی در برخی افراد بیشتر است، اما همچنان گزینه‌ای مؤثر و ایمن محسوب می‌شود.

🖍 نکته مهم: هرگز نباید این دو ماده را روی یک بیمار استفاده کرد، زیرا ید می‌تواند کلرهگزیدین را غیرفعال کرده و اثر ضدعفونی‌کنندگی آن را کاهش دهد.

🏷 روش استاندارد اسکراب (تکنیک گام‌به‌گام)

🏷 در این روش، اصل کلیدی «شستن از ناحیه پاکیزه‌تر (دست‌ها) به سمت ناحیه آلوده‌تر (آرنج)» رعایت می‌شود. به همین دلیل، دست‌ها باید همیشه بالاتر از آرنج نگه داشته شوند تا آب آلوده به سمت دست‌ها برنگردد.

🏷1. شست‌وشوی اولیه: دست‌ها و ساعد را تا آرنج با آب ولرم خیس کنید. از آب خیلی داغ یا سرد پرهیز کنید، چون یا به پوست آسیب می‌زند یا کف‌زایی را کم می‌کند. زیر ناخن‌ها را با یک سوهان مخصوص (Nail Pick) تمیز کنید.

🏷2. شروع اسکراب و زمان‌گیری: مقدار کافی از ماده ضدعفونی‌کننده را روی برس یا اسفنج مخصوص بریزید و کف زیادی ایجاد کنید. از این لحظه، زمان اسکراب شروع می‌شود. طبق استاندارد، این زمان باید بین ۳ تا ۵ دقیقه باشد.

🏷3. شستن انگشتان: هر انگشت (چهار سطح آن) را به‌صورت سیستماتیک بشویید. بین انگشتان و زیر ناخن‌ها را با دقت بالا با برس تمیز کنید.

🏷4. شستن کف و پشت دست: کف دست‌ها را روی هم بمالید و سپس پشت هر دست را با کف دست دیگر به‌صورت رفت‌وبرگشت (حدود ۵ بار) بشویید.

🏷5. شستن ساعد: با حرکت دورانی، از مچ دست به سمت آرنج (حدود ۳ اینچ بالای آرنج) پیش بروید.

🏷6. تکرار: این مراحل را برای دست دیگر نیز انجام دهید. در دور دوم اسکراب، نیازی به شستن کل ساعد نیست و فقط حدود دو‌سوم آن کافی است تا نظافت دست‌ها حفظ شود.

🏷7. آب‌کشی نهایی: در حالی که دست‌ها را بالاتر از آرنج نگه داشته‌اید، آن‌ها را از نوک انگشتان به سمت آرنج آب‌کشی کنید. هرگز حرکت رفت‌وبرگشت با آب انجام ندهید.

🏷8. خشک کردن: با استفاده از یک حوله استریل، دست‌ها و ساعد را به‌آرامی و با حرکت پشت‌هم‌گذاری (Dabbing) خشک کنید، نه با حرکت کشیدن (Wiping).

💌 پس از اسکراب: ورود به اتاق عمل

🏷پس از اتمام اسکراب و خشک کردن، دست‌ها را در سطح سینه و بالاتر از کمر، اما پایین‌تر از شانه نگه دارید و از هرگونه تماس با اشیاء غیراستریل خودداری کنید. درب اتاق عمل را با پشت یا آرنج خود باز کنید و به سمت میز استریل بروید تا گان و دستکش استریل بپوشید.

#پارت۲

ادامه عمل اوفورکتومی💉🩸:

🔷مراحل عمل (تکنیک لاپاراسکوپی ) 💉🩺:

▫️1_ ورود به شکم: ایجاد Pneumoperitoneum (گاز CO2) با سوزن ورس (Veress) یا روش باز و ورود تروکار اولیه.

▫️2_ جاگذاری پورت‌های کمکی: ۲ تا ۳ تروکار ۵ میلی‌متری تحت دید دوربین در نواحی سوپراپوبیک و حفره‌های ایلیاک راست و چپ قرار داده می‌شوند.

▫️3_ بررسی لگن: معاینه کامل لگن، کبد و دیافراگم از نظر متاستاز یا پاتولوژی دیگر.

▫️4_ شناسایی و ایزوله کردن تخمدان: تخمدان با گراسپر گرفته شده و به سمت بالا و داخل کشیده می‌شود تا رباط آویزان‌کننده در معرض دید قرار گیرد.

▫️5_ ایمن‌سازی حالب: اولین و حیاتی‌ترین قدم، شناسایی و اطمینان از فاصله حالب از عروق تخمدانی قبل از بستن آن‌هاست.

▫️6_ بستن و قطع عروق: عروق موجود در رباط آویزان‌کننده با استفاده از کوتر بای پولار یا دستگاه لیگاشور سیل و سپس قطع می‌شوند.

▫️7_ آزادسازی تخمدان: رباط تخمدانی و مزوسالپنکس (در صورت عدم برداشت لوله) سیل و قطع می‌شود.

▫️8_ خارج کردن نمونه: تخمدان در داخل یک کیسه جمع‌آوری نمونه (Endo Bag) قرار گرفته و از پورت نافی یا یکی از پورت‌ها خارج می‌شود. اگر توده بزرگ باشد، داخل کیسه مورسله( قطعه قطعه) می‌شود.

▫️9_ بررسی نهایی و هموستاز: شستشوی لگن و بررسی دقیق محل پدیکول‌های قطع شده از نظر خونریزی.

▫️10_ خروج گاز و بستن زخم‌ها: تخلیه گاز CO2، خارج کردن پورت‌ها تحت دید و بخیه زدن فاسیای پورت ۱۰ میلی‌متری و پوست.

🔷ابزارهای جراحی (ست لاپاراسکوپی و لاپاراتومی)⚒️🔬:

🔴در لاپاراسکوپی:
➖ مانیتور، دوربین لاپاراسکوپ (۱۰ میلی‌متری با زاویه صفر یا ۳۰ درجه)، کابل فیبر نوری و منبع نور
➖ دستگاه ساکشن-ایرریگیشن (Suction irrigation )
➖ کواگولاتور دو قطبی (Bipolar Forceps) و تک قطبی (Monopolar Scissors/Hook) یا LigaSure
➖ تروکارها: (۱۰-۱۲ میلی‌متری برای دوربین، ۵ میلی‌متری برای ابزار)
➖ گراسپرهای اتروماتیک (Johann Grasper) و تروماتیک (با دندانه) برای گرفتن تخمدان
➖ قیچی لاپاراسکوپیک (Endo Shears)
➖ کیسه استخراج نمونه (Endo Catch Bag)
➖ ست بخیه: سوزنگیر (Needle Holder)، فورسپس دندانه‌دار و بدون دندانه، اسکالپل شماره ۱۱ یا ۱۵ (برای برش محل پورت)

🔴در لاپاراتومی:
دسته بیستوری/تیغ بیستوری/پنس دندانه دار/کوتر/قیچی متزنبام/قیچی مایو/رتراکتور فارابوف/رتراکتور ریچاردسون/رتراکتور بلفور(خودکار)/پنس بدون دندانه(دُبیکی)/اسفنج لاپاراتومی/ساکشن پول/پنس ببکاک/پنس آلیس/کلمپ کوخر/کلمپ آسنر/کلمپ هیستری/قیچی مایو و متزنبام بلند/سوزنگیر/سوزن کات و راند/کلمپ حوله ای/ منگنه پوست یا نخ بخیه


🪡🧵نخ های مورد استفاده:
🟣نخ ویکریل➖برای لیگاتور و بخیه پدیکول تخمدان و بستن بافت زیر جلدی(در صورت نیاز)
⚪️نخ پی دی اس (PDS)➖برای بستن فاسیا
🟣نخ مونوکریل ➖برای بخیه داخل جلدی
⚪️نخ نایلون➖برای بخیه پوست



‼️برای درک بهتر این جراحی می‌توانید به سایت زیر مراجعه کنید:
https://www.aparat.com/v/s977i61#header-more


#پارت_۲
#شرح_عمل

https://t.me/ORmums