🏨 آموزش اتاق عمل 🏨: “🫷 در اینجا یک دسته‌بندی جامع از ابزار و تجهیزات بر اساس مراحل یک عمل…”

🫷 در اینجا یک دسته‌بندی جامع از ابزار و تجهیزات بر اساس مراحل یک عمل فیوژن ستون فقرات (که شامل رایج‌ترین مراحل است) آورده شده است.

1. ابزارهای دسترسی و برش (Access & Incision)

قبل از هر کاری، جراح باید به مهره‌ها دسترسی پیدا کند.

تیغه اسکالپل (Scalpel Handle & Blade): برای برش لایه‌های پوست و بافت. دسته‌های شماره ۴ و ۳ رایج‌اند .

قیچی (Scissors): قیچی‌های مایو (Mayo) برای برش نیام (فاسیا) و قیچی‌های مای‌کندو (McIndoe) یا متزنباوم (Metzenbaum) برای تشریح بافت‌های نرم استفاده می‌شوند .

فورسپس بافتی (Tissue Forceps): مانند آدسون (Adson) و واگ (Waugh) برای گرفتن و نگه‌داری بافت‌ها حین برش.

2. ابزارهای رتکت (Retraction) - برای باز نگه داشتن میدان جراحی

برای دیدن ستون فقرات و محافظت از اعصاب، به رتکتور نیاز است.

رتکتورهای دستی (Hand Retractors): مانند لانگنبک (Langenbeck) برای کشیدن بافت‌های سطحی .

رتکتورهای خودنگه‌دار (Self-Retaining Retractors):
مهم‌ترین آن‌ها سیستم رتکتور گردنی CASPAR (CCR) برای رویکرد جلویی (قدامی) گردن است که بدون نیاز به دستیار، میدان را باز نگه می‌دارد . برای رویکرد پشتی (خلفی) از رتکتورهایی مثل وست (West) و جفرسون (Jefferson) استفاده می‌شود .

رتکتورهای تیوب‌الار (Tubular Retractors): در جراحی‌های کم‌تهاجمی (MIS)، یک تونل برای دسترسی به محل جراحی ایجاد می‌کنند و آسیب به عضلات را به حداقل می‌رسانند .

3. ابزارهای برداشت استخوان (Bone Removal)

برای دسترسی به کانال نخاعی یا خارج کردن دیسک، باید بخشی از استخوان (لامینا) را برداشت.

رونژور (Rongeur): استخوان را تکه‌تکه می‌جود.
مهم‌ترین آن، رونژور کریسون (Kerrison Rongeur) با اندازه‌های ۱ تا ۵ میلی‌متر و زاویه‌های آپ‌بایت (Up-biting) و داون‌بایت (Down-biting) است .
رونژور کاسپار (Caspar Rongeur) نیز برای برداشت استخوان مهره کاربرد دارد .

استئوتوم (Osteotome) و اسکنه (Chisel):
برای برش دقیق‌تر استخوان با چکش استفاده می‌شود .

4. ابزارهای دیسککتومی و آماده‌سازی فضای دیسک (Discectomy & Disc Prep)

بعد از برداشتن بخشی از استخوان، نوبت به خارج کردن دیسک آسیب‌دیده و آماده‌سازی فضای بین مهره‌ای برای فیوژن می‌رسد.

کیورت (Curette): برای تراشیدن و تمیز کردن غضروف و بافت‌های چسبیده به مهره‌ها. در اشکال و سایزهای مختلف (مستقیم، زاویه‌دار) موجود است .

دیسکتومی رونژور یا فورسپس پیتویتری (Pituitary Rongeur/Forceps): برای گرفتن و خارج کردن قطعات دیسک .

دیسکتور (Dissector): برای جدا کردن بافت‌ها و پیدا کردن صفحه (صفحه انتهایی مهره) .

5. ابزارهای مرحله فیوژن (جاگذاری ایمپلنت و پیچ)

پروب (Probe) و آیاِل (Awl): برای سوراخ‌کردن اولیه و بررسی مسیر کانال پیچ‌های پدیکولار .

تاپ (Tap): برای رزوه‌کردن (شیارزنی) مسیر پیچ در استخوان .

هندل و درایور پیچ (Screwdriver/Driver): برای قرار دادن پیچ‌های پدیکولار در محل .

ترای (Trial Spacer): برای اندازه‌گیری و انتخاب سایز مناسب قفس (کیج) یا ایمپلنت قبل از جاگذاری نهایی .

ایمپلنت اینسرتر (Inserter): برای قرار دادن قفس (کیج) یا پیچ‌ها در فضای بین مهره‌ای .

6. ابزارهای تخصصی و جانبی

سیستم نویگیشن (Navigation System): ابزارهای مخصوص (پروب، درایور) که با سیستم‌هایی مثل StealthStation کار می‌کنند تا موقعیت ابزار را روی تصاویر سه‌بعدی نشان دهند .

فورسپس دوقطبی (Bipolar Forceps): برای بندآوردن خونریزی‌های مویرگی .

چکش (Mallet/Hammer): برای کوبیدن استئوتوم یا ایمپلنت‌ها .

کیس یا تری (Case/Tray): سینی‌های مخصوص سترون‌سازی و چیدن وسایل که بخش مهمی از اتاق عمل هستند .

نکات طلایی 🔑🔑🔑

1. محوریت رونژور کریسون: این ابزار، مهم‌ترین و پرکاربردترین وسیله در رفع فشار (دکمپرشن) است و جراحان برای برداشتن دقیق استخوان از آن استفاده می‌کنند.

2. درک «سیستم»: وسایل در قالب ست‌های (Set) خاص برای روش‌های جراحی مختلف (مثل ست لامینکتومی یا ست فیوژن خلفی) بسته‌بندی می‌شوند .

3. تمایز روش باز و MIS: تفاوت ابزار در جراحی باز (رتکتورهای بزرگ) و جراحی کم‌تهاجمی (رتکتورهای تیوب‌الار و استفاده از سیستم‌های نویگیشن)

https://t.me/ORmums