🌈⋆˙Illumination⋆˙

خیلی پیام جالبی داشت و به خیلی چیزها میشه تعمیمش داد. مثلا اینکه "وای چقدر الان کوییر زیاد شده" یا "چقدر نورودایورجنت‌ها زیاد شدن" یا "الان دیگه همه میگن ما ocd یا افسردگی داریم"
بهمون می‌گن زیادی سر و صدا می‌کنیم و شلوغش می‌کنیم، درحالیکه شلوغ هست! همه این‌ها صرفا زیر دستور بی‌حرکت بودن پنهان بوده. تمام این درد و فریاد و خشم.

این فن‌فیکی که می‌خوندم (tw: vampires and forced feeding)
یه جاش کرکتر A که ومپایر بود می‌خواست از کرکتر B خون بنوشه بعد همیشه سعی می‌کرد تا حد ممکن gentle باشه ولی کرکتر B دست و پا می‌زد. واسه همین A بهش دستور بی‌حرکت بودن می‌داد. بعد بهش میگفت به خدا من فقط می‌خوام خون بخورم برم کاریت ندارم. B هم اینطوری بود که فاک یو.
بعد A رفت به دوستش اینو گفت، دوستش گفت یه بار بهش دستور بی‌حرکتی نده ببین چی می‌شه تو که به هرحال ازش قوی‌تری می‌تونی جلوش رو بگیری فرار نکنه. A گفت اوکی.
این دفعه بهش دستور نداد بعد B کل مدت داشت دست و پا می‌زد و گریه می‌کرد و این‌ها. A اینطوری بود که اوه. یعنی کل مدت که من فکر می‌کردم اوکی فقط می‌خواد فرار کنه درواقع داشته درد می‌کشیده. فقط من نمی‌دیدم، چون این‌ها زیر دستور پنهان شده. و گریه‌ش گرفت.

I'm sorry, was I too loud?

سوشال پلتفرم فقط اونایی که با ت شروع می‌شن. ترکیب تیک تاک و تامبلر و تلگرام و حالا شایدم توییتر واقعا کافیه 🙏

نمی‌دونم چرا انقدر از اینستا حالم به هم می‌خوره (دقیقا می‌دونم چرا.)

سه تا از دوستام دیروز بهم گفتن اینستا نصب کن منم امتحانی رفتم توی اکانت گوجه‌ یه گشتی زدم بعد اینطوری شدم که. اوکی نه. هرگز.

Moony handles the color red like Ilya handled his dandelion.

یا خدایان جدید و قدیم و شرور و حکیم!!!!

پسر خوشگله؟
پسر خوشگله فقط تو کتابای سالمیه و موهای قرمز و یه دهن گشاد داره.

اسپویل فصل چهاردهم مسافر
Trigger warning: a little blood?
"حالمو.به هم.می‌زنی."
#Marts

الان یادم اومد چرا یه زمانی آهنگ موردعلاقه‌م از تیلور seven بود. چون جدی،
Are there still beautiful things?

همیشه سعی می‌کنم تمرکزم رو روی مشکلات سطحی نگه دارم چون خیلی توی شنا خوب نیستم و در قسمت عمیق اطمینانی بهم نیست، جدا از اینکه مشکلات واقعا عمیق با درجه‌ای از جبر همراهن که توجه کردن یا نکردن بهشون فرقی نداره.
ولی یه وقت‌هایی ستاره‌ها هم راستا می‌شن و ماه کامل می‌شه و هورمون‌ها ناتراز می‌شن و گرگ‌ها زوزه می‌کشن و جریان امواج باهام کچ آپ می‌کنه. پس باید چند ساعتی بی‌حرکت نفسم رو حبس کنم تا فقط بگذره و خفه نشم.

هروقت می‌خوام یه جایی از این خونه قایم بشم ولی جایی رو ندارم تصور می‌کنم جری هستم که پشت مبل از دست مری قایم شده ولی حتی توی دنیای کودکانه‌ش هم خوب می‌دونه داره خودش رو گول می‌زنه. می‌دونه تنها دلیلی که مری الان پیداش نکرده اینه که نمی‌خواد.
یا مثلا وقتایی که پیش یکی از precious peopleام هستم یا باهاشون حرف می‌زنم، برای مدت کوتاهی انگار از دنیای زشتِ زشتِ خودم جدام و با هم توی دنیایی هستیم که فقط ما کلیدش رو داریم. ولی در حقیقت آرماندی هستم که زیر تخت بیانکا قایم شده تا ماریوس پیداش نکنه، درحالیکه اونم ته دلش می‌دونه که امنیت بیانکا همیشگی نیست. حتی خیلی طولانی هم نیست.

-

امام زمان 🚫
چایی ✅

مامان یه استکان کوچولو خریده که میزان چایی خوردنش رو کم کنه. امروز اینطوری بودم که خب صبح چایی بزرگ خوردم بذار با این هم یدونه بخورم just to take the edge off.
هیچی دیگه الان شات چهارم‌ام.

نمی‌دونم چه اتفاقاتی ممکنه بیفته. نمی‌دونم آدم‌ها قراره به چه روش‌هایی ناامید یا شگفت‌زده‌ام کنن. تنها چیزی که می‌دونم اینه که هر چیزی هم بشه، هر بهایی هم داشته باشه،
I want to stay true to myself.

I wish I could stay in this moment forever. Where you don't hate me and I don't hate you and there exists no pain except the one I crave more than joy. The pain I wouldn't want relieved if it would kill me right now.
But it would not. For once, I have the opportunity to be the poison that doesn't kill. Not a knife that rips through the heart, but the alcohol that blushes through the skin. It's a chance at a bullseye.
And I wouldn't take it away from me now, would I?
#poem

یه روزی، یه نفر میاد و بدون اینکه بخواد نجاتت بده، فقط کنارت می‌مونه؛ اونقدر می‌مونه که کم‌کم خودت نجات پیدا می‌کنی. یادت می‌ره یه زمانی فکر می‌کردی دیگه چیزی برای دوست داشتن باقی نمونده، یادت می‌ره زندگی چقدر باهات نامهربون بوده، یادت می‌ره کجای زندگی قرار گرفتی و چه رنج‌هایی رو متحمل شدی. به خودت میای می‌بینی مدت‌هاست که دیگه غمگین بودن، تنها چیزی نیست که از خودت به یاد میاری.