✔️در قسمت دوم این مجموعه با عنوان «گاد: شهر» (God: City)، نیل بلومکمپ این رویکرد ساختارشکنانه را به یک کلان‌شهر مدرن بسط می‌دهد. با وجود تکامل تمدن، رفتار این خالقِ انسان‌انگارانه تغییری نکرده و او همچنان با بی‌حوصلگی و خودکامگی، فجایع تصادفی و بی‌دلیلی را بر سر شهروندان آوار می‌کند.
از منظر فلسفه دین، این اپیزود تجسمی عریان از «برهان شر» و به طور خاص چالش «شرور گزاف» است. در برابر الهیات کلاسیک که رنج را بر اساس حکمت، آزمون یا پرورش اراده توجیه می‌کند، بلومکمپ با نمایش یک «خدای شرور»، این دفاعیه‌ها را هجو می‌کند. در جهانِ این فیلم، رنج‌های بشری فاقد هرگونه غایت اخلاقی یا آموزشی هستند و صرفاً از هوسِ یک نیروی قاهر نشأت می‌گیرند. «گاد: شهر» با خلق این شکنجه‌ی پوچ کیهانی، مخاطب را مستقیماً با معمای اگزیستانسیالِ تضاد میان مفهوم عدالت و واقعیتِ رنج‌های بی‌معنا مواجه می‌سازد.

در یکی از دیالوگ‌های کلیدی فیلم، پیشخدمت به اطلاع او می‌رساند که «لوسیفر» برایش نامه و مشروبی فرستاده و او را به سالن بولینگش دعوت کرده است. این جزئیاتِ به ظاهر ساده، دوگانه‌ی مطلقِ «خیر و شر» در الهیات کلاسیک را به طور کامل فرو می‌ریزد. در این روایت، شیطان دیگر یک آنتاگونیست، نماد عصیان یا توجیهی (تئودیسه) برای وجود شرور اخلاقی در جهان نیست؛ بلکه صرفاً دوست و هم‌رده‌ای برای این خدای انسان‌انگار است. این هم‌نشینی نمادین نشان می‌دهد که در جهان‌بینی ابزوردِ اثر، خالق نه‌تنها در تقابل با شر قرار ندارد، بلکه با آن همدست و رفیق است. بلومکمپ با این ارجاع، جایگاه خدا را به سطح یک اشراف‌زاده‌ی فاسد و بی‌تفاوت تنزل داده و تاکید می‌کند که در چنین نظام فکری تاریکی، تلاش برای توجیه رنج‌های بشری یا یافتن عدالت کاملاً بی‌معناست.


❌@negahiinou