✔️زراره و اجتهاد به رأی خویش (۳)

حمران گفت: امام صادق علیه‌السلام به من فرمود: همانا در کتاب علی علیه‌السلام آمده است که وقتی [اهل سنت] نماز جمعه را در وقت می خوانند شما نیز همراه آنان بخوانید.
به حمران گفتم این شدنی نیست [که چنین سخنی فرموده باشد]. امام به تقیه با تو سخن گفته است به دشمن خدا اقتدا کنم؟!
حمران گفت چگونه می گویی در حال تقیه با من سخن گفته؟!
من که چیزی نپرسیده بودم خود امام آغاز به سخن گفتن کرد و فرمود: در کتاب علی علیه السلام آمده است که وقتی نماز جمعه را در وقت می خوانند شما نیز همراه آنان بخوانید.
در چنین حالی چگونه این سخن از سر تقیه بوده باشد؟
گفتم [به هر حال] در حال تقیه بوده و چنین کاری [اقتدا به امام جمعه آنها] جایز نیست.
چندی بعد دو برادر باهم خدمت امام صادق علیه السلام می‌رسند و حمران ماجرا را بازگو می‌کند.
امام فرمود: در کتاب علی علیه السلام چنین آمده است که وقتی اینها نماز جمعه را در وقت می خوانند همراه آنان بخوانید ولی [پس از سلام آنان] از جای خود بلند نشوید دو رکعت دیگر به آن اضافه کنید.
گفتم: پس از چهار رکعت نماز خود را خودم بخوانم و اقتدا نکنم؟
امام فرمود: بله سپس سکوت کرد.
آنگاه برادرم حمران نیز ساکت شد و هر دو‌مان راضی شدیم.

🔖تهذیب، ج ۳، ص ۲۸

🟥طبیعتا #زراره نیز مانند هر مجتهدی خطا می‌کرد و حتی گاهی به نظر می‌رسد که بیش از حد مجاز به عقل خویش و برداشت‌های اجتهادی اش اعتماد داشته است.

❌@negahiinou