🟥به خزعبلات و یاوه‌های متصوفه (صوفی‌نمایان) سرگرم مشو و به گفته‌های متفلسفان (فلسفه‌بافان) تکیه مکن و به مجادلات و گفتگوهای کلامی [متکلمان] گوش مسپار.
🟥صدرالمتالهین می‌نویسد: «پس ای خردمند! از خانه حجابِ خویش و آستانه درگاهت بیرون آی، و جامه اهل باطل و جاهلیت را از تن برکَن، و از قید و بندهای رسمی، باورهای عوامانه و دیدگاه‌های ظاهربینانه رها شو، و به مجادلات و گفتگوهای کلامی [متکلمان] گوش مسپار.
و از کسانی مباش که خدا را فراموش کردند، پس خدا نیز آنان را از یاد خودشان بُرد؛
و حال آنان همان‌گونه است که خداوند متعال [در قرآن] حکایت فرموده است:
﴿فَبِما نَقْضِهِمْ مِيثاقَهُمْ لَعَنَّاهُمْ وَ جَعَلْنا قُلُوبَهُمْ قاسِيَةً يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَواضِعِهِ وَ نَسُوا حَظًّا مِمَّا ذُكِّرُوا بِهِ وَ لا تَزالُ تَطَّلِعُ عَلى خائِنَةٍ مِنْهُمْ إِلَّا قَلِيلًا﴾
(پس به سزای پیمان‌شکنی‌شان، آنان را لعنت کردیم و دل‌هایشان را سخت گردانیدیم؛ [آنان] کلمات را از جایگاه‌های اصلیاش تحریف می‌کنند و بهره‌ی بزرگی از آنچه را بدان پند داده شده بودند، به فراموشی سپردند. و تو پیوسته بر خیانتی از جانب آنان آگاه می‌شوی، مگر اندکی از ایشان).» ...
و در ادامه می‌نویسد:
«و همچنین به خزعبلات و یاوه‌های متصوفه (صوفی‌نمایان) سرگرم مشو و به گفته‌های متفلسفان (فلسفه‌بافان) تکیه مکن. آنان کسانی هستند که [به فرموده قرآن:] «چون پیامبرانشان با دلایل روشن به سویشان آمدند، به دانشی که نزد خود داشتند دلخوش شدند و آنچه به آن استهزا می‌کردند، آنان را فرا گرفت.» خداوند، من و تو را ای دوست من، از شر این دو گروه حفظ کند و حتی به اندازه چشم بر هم زدنی میان ما و ایشان جمع نکند. آنان گروهی هستند که همنشینشان به شقاوت و بدبختی می‌افتد و مونسشان همواره در وحشت و تاریکی است.❌@negahiinou
قلب خود را از سخنان آنان خالی کن، در حالی که به سوی شنیدن کلام خدا، مشاهده نشانه‌های بزرگ او و ملاحظه آنچه در شب معراج از ملکوت پروردگار اعلایمان به رسولش وحی شد، هجرت می‌کنی. پس اگر مرگ تو را در مسیرِ خروج از خانه پیدایشِ نخستین و زندگی دنیایت به سوی فطرتِ دیگر (آخرت) دریابد، قطعاً پاداش تو بر عهده خداست. بلکه خداوند سرپرست توست و پاداش تو را در آخرت می‌دهد، همان‌گونه که فرمود: «و هر کس به عنوان مهاجر به سوی خدا و پیامبر او از خانه خود بیرون رود، سپس مرگش فرا رسد، پاداش او بر عهده خداست.»
برخی از حکما گفته‌اند: «هر کس خواستار حکمت الهی است، باید برای خود فطرت (تولدی) دیگر پدید آورد.»
و افلاطون گفته است: «با اراده و اختیار بمیر تا به طبیعتِ [حقیقی] زنده شوی.»
و مسیح نورانی —که بر پیامبر ما و بر او سلام باد— فرمود: «کسی که دو بار متولد نشود، هرگز به ملکوت آسمان راه نخواهد یافت.»
و پیامبر خاتم ما (ص) فرمود: «بمیرید پیش از آنکه بمیرید.»
و امام کامل‌تر و گرامی‌تر ما، که سلام خدایِ فرمانروای بزرگ بر او باد [امیرالمؤمنین ع] فرمود: «مردم در خوابند، پس چون بمیرند بیدار می‌شوند.»
و در حدیث آمده است: «خداوند شخص شجاع را دوست دارد، حتی اگر [شجاعتش] در کشتن ماری باشد.»
و هیچ ماری خطرناک‌تر از نفْس تو نیست! پس آن را بکش و از زهرِ عقاید باطل و آرای پلیدش رهایی یاب؛ یا آن را مسخر خود ساز تا در دست تو تسلیم شود. پس ابتدا آن را مانند عصای موسی از دست راستت بیفکن، سپس هنگامی که به سیرت نخستین و فطرت اصلیاش بازگشت، آن را با دست راستت بگیر؛ که در این هنگام، آن [نفس] به حیاتِ عقلی زنده است و به سوی معاد و جایگاه ابدی می‌شتابد.