این ویدیوی Bplus ادامه همون بحث‌های جاناتان هایته، اینکه اگر نظر آدم‌ها فقط با استدلال ساخته نشده، پس چطور می‌شه گفت‌وگویی داشت که واقعا اثر بذاره؟ جوابش هم خیلی ساده و سخت همزمانه، باید از حالت جنگی بیایم بیرون.
🔻 وقتی می‌خوایم کسی رو قانع کنیم، معمولا می‌ریم سراغ دلیل آوردن. انگار داریم با فیل‌سوار حرف می‌زنیم. ولی هایت می‌گفت فرمان اصلی دست فیله، یعنی شهود، حس، غریزه، ترس‌ها و ارزش‌های عمیق‌تر آدم. اگر فیل نخواد به سمت راست بره، فیل‌سوار هرچقدر هم حرف منطقی بشنوه، خیلی راهی باز نمی‌شه.
پس اگر واقعا می‌خوای روی نظر کسی اثر بذاری، باید زبان فیل رو یاد بگیری. یعنی بفهمی پشت حرف طرف مقابل چه نگرانی، چه تجربه، چه ارزش یا چه ترسی هست.
📍 هایت سه حالت گفت‌وگو رو جدا می‌کنه. یکی combat mode، یعنی گفت‌وگو به شکل مبارزه. همون جایی که هر کس می‌خواد بزنه، دفاع کنه، امتیاز بگیره و آخرش برنده بشه. یکی exploration mode، یعنی گفت‌وگو برای کشف کردن. اینکه واقعا کنجکاو باشی طرف مقابل چی فکر می‌کنه و چرا اینطوری فکر می‌کنه. یکی هم relationship mode، یعنی گفت‌وگو برای ساختن اعتماد و نزدیک‌تر شدن.
مشکل ما اینه که خیلی زود می‌پریم تو حالت جنگ. مخصوصا وقتی موضوع سیاسی، مذهبی یا اخلاقی باشه. هنوز درست نشنیدیم، آماده جوابیم.
💬 بندری می‌گه میانبر طلایی برای قانع کردن وجود نداره. این تکنیک‌های سه‌ثانیه‌ای و طرز دست دادن و جمله جادویی شاید یک تاثیر کوتاه بسازن، ولی مسئله‌های سخت با این‌ها حل نمی‌شن. راه بادوام از مسیر سخت‌تر می‌گذره، فهمیدن.
فهمیدن هم یعنی فقط ساکت موندن نیست. یعنی واقعا بپرسی مسئله طرف مقابل چیه. مثلا اگر یکی حرفت رو نمی‌پذیره، به جای اینکه سریع بگی نمی‌فهمه، بپرسی نگران چیه؟ از چی می‌ترسه؟ چه چیزی در حرف من براش خطرناک یا نادرست به نظر میاد؟
❤ پشت نشنیدن یک غرور پنهان هم هست. انگار فکر می‌کنیم من دیگر لازم نیست گوش بدم، چون از قبل می‌دونم طرف چی می‌خواد بگه و پشت حرفش چیه. ولی واقعیت اینه که هیچ‌کدوم‌مون اون‌قدر باهوش نیستیم که بی‌شنیدن بفهمیم.
و خلاصه که اگر هدف فقط بردن بحث باشه، شاید با جمله تیز و دلیل محکم بشه چند امتیاز گرفت. ولی اگر هدف تغییر واقعی یا رابطه بهتره، باید از جنگ بیایم بیرون و بریم سمت کشف کردن. قانع کردن از خوب فهمیدن شروع می‌شه.
🔗 https://www.youtube.com/watch?v=3HmIR6vyw0o
✈️ @Mirage_Notes