⭐️ داستان ساخت فیلم پدرخوانده

این ویدیو درباره‌ی پشت‌صحنه‌ی ساخت فیلم پدرخوانده به کارگردانی فرانسیس فورد کاپولا رو می‌دیدم. داستان جالبی داشت که هیچ‌جای دیگری درباره‌ش نخونده بودم.

🔽 ریشه‌های شکل‌گیری داستان
تا سال ۱۹۵۷، دولت آمریکا وجود مافیا و جرائم سازمان‌یافته رو افسانه می‌دونست، اما با دستگیری ده‌ها رئیس مافیا در گردهمایی آپالاچین، چهره‌ی واقعی‌شون افشا شد. بعد ازین داستان، ماریو پوزو، نویسنده‌ای ورشکسته که وقتش رو در کازینوها می‌گذروند، کتاب رو صرفاً برای کسب درآمد نوشت. پارامونت پیش‌نویس ۱۰۰ صفحه‌ای کتاب رو با مبلغ ناچیز ۱۲٬۵۰۰ دلار خرید. کتاب بعد از انتشار در ۱۹۶۹ رکوردهای فروش رو در آمریکا جابه‌جا کرد.

🗂 انتخاب کارگردان و بازیگران در اوج بی‌پولی
پارامونت در اوضاع مالی بد، بودجه‌ی ۳ میلیون دلاری برای فیلم تعیین کرد و دنبال یک کارگردان ارزان و ایتالیایی‌تبار بود. برای همین کاپولای ۳۲ ساله و ورشکسته رو انتخاب کردن. کاپولا با اصرار شریکش جورج لوکاس قبول کرد، ولی شرط گذاشت داستان رو طوری تغییر بده که زوال اخلاقی مایکل کورلئونه و تبدیل شدنش به یک هیولا رو نشون بده.

کاپولا اصرار داشت آل پاچینو (بازیگر گمنام و فقیر اون موقع) نقش مایکل رو بازی کنه. مدیران پارامونت مخالف بودن و حتی به تست بازیگری‌ش نمره‌ی صفر دادن، ولی کاپولا تسلیم نشد.

برای نقش ویتو کورلئونه، مارلون براندو انتخاب شد که اون موقع ستاره‌ای رو به افول بود. براندو با یک تست مخفیانه و خلاقیتش در تغییر فرم فک و صدا (با گذاشتن دستمال در دهنش)، مدیرهای پارامونت رو متقاعد کرد نقش رو بهش بدن.

💬 درگیری با مافیای واقعی
جالب‌ترین بخش داستان درباره‌ی درگیری با مافیاست! مافیای نیویورک به رهبری جو کلمبو و با تحریک فرانک سیناترا (که فکر می‌کرد شخصیتی برای تمسخرش نوشته شده) به شدت مخالف ساخت فیلم بودن تظاهرات ۱۰۰ هزار نفری راه انداختن، لوکیشن‌ها رو مسدود کردن و یک کامیون تجهیزات یک میلیون دلاری دزدیدن نهایتا تهیه‌کننده با کلمبو وارد مذاکره شد. شرط کلمبو فقط یک چیز بود: حذف کلمه‌ی «مافیا» از فیلم‌نامه (که اتفاقاً فقط یک بار در کل متن استفاده شده بود) بعد از این توافق، مافیا به حامی اصلی فیلم تبدیل شد و خیابون‌ها رو برای فیلم‌برداری مسدود می‌کرد بازیگر نقش «لوکا براسی» (لنی مونتانا) در دنیای واقعی بادیگارد رئیس مافیای نیویورک بود که وارد فیلم شد

آل پاچینو قبل از فیلم‌برداری صحنه‌ی ترور در رستوران، عمداً ۲۴ ساعت نخوابید و چیزی نخورد تا چهره‌اش به طبیعی‌ترین شکل، استرس و مرز بیهوشی رو نشون بده. سر اسبی که در تختخواب تهیه‌کننده‌ی هالیوودی قرار داده شد، واقعی بود (از کارخانه‌ی غذای سگ تهیه شده بود) و بازیگر اون صحنه (جان مارلی) از واقعی بودنش خبر نداشت، برای همین شوک و وحشتش در فیلم کاملاً واقعیه. بازیگران نقش سانی (جیمز کان) و کارلو در واقعیت از همدیگه متنفر بودن، در صحنه‌ی درگیری خیابانی خیلی از ضربات واقعی بود و دو تا از دنده‌های بازیگر نقش کارلو شکست.

🖼 موفقیت‌های تاریخی و حواشی اسکار
پدرخوانده در ۱۹۷۲ با بودجه‌ی ارتقایافته‌ی ۶ میلیون دلاری اکران شد و حدود ۲۵۰ میلیون دلار (معادل ۱.۸ میلیارد دلار امروزی) فروخت و به پرفروش‌ترین فیلم تاریخ تا اون زمان تبدیل شد. فیلم ۱۰ نامزدی اسکار گرفت و ۳ تا برنده شد (بهترین فیلم، بهترین بازیگر مرد، بهترین فیلم‌نامه‌ی اقتباسی). مارلون براندو در اعتراض به رفتار هالیوود با بومیان آمریکا، یک دختر سرخ‌پوست رو به جای خودش روی صحنه فرستاد تا جایزه رو رد کنه. آل پاچینو مراسم رو تحریم کرد، چون استودیو در بخش «بازیگر نقش مکمل» نامزدش کرده بود تا با براندو رقابت نکنه، در حالی که زمان حضورش در فیلم بیشتر از براندو بود.

نهایتا پدرخوانده فقط یک فیلم موفق نبود، نقطه‌عطفی بود که نشون داد سینمای جدی و هنری می‌تونه پرفروش‌ترین فیلم تاریخ هم بشه.

🔗 https://m.youtube.com/watch?v=tYRf9tU8Eg8

✈️ @Mirage_Notes