این ویدیو از کانالِ Filmbaz رو می‌دیدم، درباره‌ی مسیرِ پرفراز و نشیبِ ساختِ «داستان اسباب‌بازی» و شکل‌گیریِ استودیوی پیکسار. این انیمیشن اولین فیلمِ بلندِ تماما کامپیوتریِ تاریخِ سینما بود که عملا به دوران انیمیشن‌های سنتی دیزنی پایان داد. این‌جا چند نکته‌ی جالبش رو می‌نویسم.
⭐️ ریشه‌ی عجیب: همه‌چی از رقابتِ فضاییِ جنگِ سرد و بودجه‌های اون دوران شروع شد که به تأسیسِ مرکزِ گرافیکِ دانشگاهِ یوتا رسید؛ جایی که اولین نسلِ انیماتورهای کامپیوتریِ جهان (بنیان‌گذارهای پیکسار) ازش بیرون اومدن.
🗂 مسیرِ پر از مخالفت: جان لستر بعدِ ارائه‌ی ایده‌ی انیمیشنِ کامپیوتری از دیزنی اخراج شد، بعد به بخشِ جلوه‌های ویژه‌ی جورج لوکاس رفت، و نهایتا استیو جابز اون بخش رو ۱۰ میلیون دلار خرید و اسمشو گذاشت «پیکسار».
💡 چراغ‌مطالعه‌ی معروفِ لوگوی پیکسار که اول هر کدوم از انیمیشن‌هاش دیده می‌شه، در اصل یک تستِ کوتاه بود که لستر برای نشون دادنِ قدرتِ کامپیوترِ پیکسار به جابز ساخت.
💬 چالش‌های فنیِ دیوانه‌وار: رم‌های ۶۴ مگابایتی، خروجی‌گرفتنِ ۲ ساعت برای هر فریم، و در نهایت ۱۱۷ کامپیوتر و ۴ ماه رندرِ مداوم تا فیلم آماده بشه. حتی برای دیدنِ دنیا از چشمِ یک اسباب‌بازی، یک دوربینِ کوچیک رو کفِ خیابون حرکت می‌دادن.
و خلاصه که ترکیبِ این چالش‌های فنی با اون فلسفه‌ی معروفِ پیکسار، یعنی «احساساتِ انسانی هیچ‌وقت پیر نمی‌شن»، باعث شد یکی از موندگارترین فرنچایزهای تاریخ ساخته بشه. اگه عاشقِ پیکسارید، این ویدیو خلاصه‌ای از تاریخچه‌ی پیکسار رو نشون می‌ده.
🔗 https://www.youtube.com/watch?v=ZLnCwsBn0nQ
✈️ @Mirage_Notes