ساعت: ۲۳:۳۴
برای: پی جِی
این نامه، کمی بیشتر از یک نفس است…
عزیزم
من نامه ت رو که داشتم میخوندم انگار یچیزی بهم میگفت برات بنویسم
از اینکه منم همینطور..
خیلی وقتا بهم میگن لجبازم ولی این خود اونها هستن که لجبازن و نمیخوان قبول کنن حرف دیگه ای که رو حرفشون میاد رو
فکر نمیکنن کدوم درسته کدوم اشتباه فقط میگن چون من میگم درسته چون تو میگی اشتبا تا میام بگم ببین این با این دلیلا درست تره میشم لجباز
یا ی ادم اشتباه با حرفای چرت و پرتش عصبیم میکنه ولی من نمیخام رو سرش خالی کنم پس میرم تو اتاقم یا خودمو سرگرم ی کاری میکنم. تو اون شرایط که کل بدنمو عصبانیت گرفته از دستش(چون اون نمیتونه خودشو کنترل کنه و حتی ذره ای ذهنش بهم بریزه رو سر من خالی میکنه) کارامو خیلی عادیه که با عصبانیت انجام بدم...
ولی بعد همون بهم میگه تو بدرد نخوری
تو اصن میخواستی چی بشی معلوم نیس که یهو ادم شدی
وقتی کاری رو هم انجام میدی با عصبانیت انجام میدی...
اما من از اینکه آدم اشتباهی نیستم مطمئنم
اما من که میدونم تو دلم چی میگذره
عزیزم هیچوقت نزار بقیه بهت بگن تو کی هستی و چجوری هستی
خودت باش
رابطه ی من و این ادم اشتباه رو هر کسی از دور ببینه میفهمه حق با منه
میفهمه اون چجور آدمیه و من چجور آدمی هستم.
تو آدم اشتباهی نیستی پی جِی
تو فقط آدمای اشتباه رو جدی گرفتی
ولشون کن و مطمئن باش از خودت
با همه مهربون باش و شجاع
نزار راجبت هر چی میگن رو ذهنت باور کنه
حرف اونا چیزی جز بادی که از حجره میاد بیرون و ۲ صدم ثانیه بیشتر دووم نمیاره؛ نیست.
اینکه از بچگی بهت این اعتماد بنفس یا بهتره بگم عزت نفس رو ندادن مقصرش تو نیستی و همون ادمایی هستن که به خودشون جرات میدن راجب تو نظر بدن بدون اینکه قبلش ایرادا و عیبای خودشونو ببینن
همه عیب دارن تو هم میتونی داشته باشی
و با وجود اون بقیه باهات مهربون باشن
دوستت داشته باشن و تو هم باهاشون مهربون باشی و دوسشون داشته باشی
شاید عیب وی اینه که موقع عصبانیت نمیفهمه داره چی میگه و بعد پشیمون میشه
خدا میدونه
ولی به نظرم کنار هم با کم و کاستی هایی که داریم باید زندگی کنیم
با محبت
و کنار بیایم چون هیچکس بی عیب نیس و همه حقشونه یجاهایی اشتباه کنن
بیا بپذیریم چیزایی که هست رو و قبول نکنیم چیزایی که نیست رو.
امضا: ندام
وضعیت نامه: جوهرآلود
تمبر: ثبت‌شده در پست‌خانهٔ نیمه‌شب