تاریخ: ۲۷ شهریور ۱۴۰۵
ساعت: ۲۳:۴۸
برای: همان که مرا نشناخت
اما اگر روزی، در سکوتِ شب، از خودت پرسیدی چرا آن آدمی که روزی به تو نزدیک بود، سرانجام این‌چنین دور شد، شاید پاسخش را در همان روزهایی بیابی که من هنوز نرفته بودم؛
در تمام آن لحظه‌هایی که کنار تو بودم، اما تنهایی‌ام، از همیشه بیشتر حس می‌شد.
تو هیچ زمان حس تکیه گاه و خانه را نمی‌دادی، من خودم را گول می‌زدم.
امضا: آیدا
وضعیت نامه: مچاله
تمبر: ثبت‌شده در پست‌خانهٔ نیمه‌شب
Post #630
157
- 👍 3