تاریخ: ۲۷ شهریور ۱۴۰۵
ساعت: ۲۳:۳۹
برای: نمیدانم هر کسی که بخواند و اهمیت بدهد

گاهی سخت‌ترین قسمت ماجرای زندگی اینه که از همه‌جا طرد بشی و این درد رو من سال‌هاست به دوش می‌کشم؛ چه توی جمع رفیقام، مدرسه، خانواده‌ام، آدم‌های غریبه، جامعه و... همیشه برای من جایی نبود. نمی‌دونم چرا، حتی دلیلش رو هیچ‌وقت نفهمیدم. راستش هیچ‌وقت بهم نگفتن چرا. البته از رفتارهاشون و گاهی هم شنیدن‌های یهویی فهمیدم که من رو دوست ندارن یا زیبا نیستم، اما درک نمی‌کنم آدم‌ها چرا فرصت نمی‌دن و قبل از هر چیزی قضاوتت می‌کنن. شاید من اون‌قدرها بد نباشم، فقط یه فرصت لازم دارم تا خودمو نشون بدم. نمی‌دونم چجوری با این مسائل کنار بیام، اما عمیقاً می‌ترسم روزی نتونم دیگه تحمل کنم این بی‌پناهی رو و دیگه ادامه ندم.

امضا: اِبهام
وضعیت نامه: نمناک
تمبر: ثبت‌شده در پست‌خانهٔ نیمه‌شب