تاریخ: ۲۶ شهریور ۱۴۰۵
ساعت: ۰۰:۵۳
برای: فرو ریزی های قلبم
این دفعه بخوان! فقط این دفعه را...
بوسه‌هایم را با دستانم روی این کاغذ نوشتم تا در جواب این نامه؛ فقط آن را ببوسی...
اگر جایی بد خط شده است تو ببخش که
دست و پاهایم در نبود تو خیلی می‌لغزد اما این نامه هنوز را زمین گیر نکرده است؛ ای تنها توت فرنگی میان زمستان.
دو سالی است که رنگ میوه های من،
بی ریشه های تو تاریک و سیاه هست اما هنوز میوه می‌دهم...
و اگر بگویم شب‌ها با خیال تو خیلی روشن است باور میکنی؟!...
نمیدانم این نامه چه موقع به تو می‌رسد
به موقع غروب من اگر بود شب‌ها این را نخوان... چون چشم‌هایت را کم سو خواهد کرد.
ترانه شرقی‌ات را بلند بخوان
دستانت را به آسمان آویزان کن و برقص؛ روح خودت را هم در دستانم نقاشی کن
تا راه بهشت را گم نکنم... ای نهان ترین بهشت کوچک من.
امضا: گورکن بهشت
وضعیت نامه: لب‌پر
تمبر: ثبت‌شده در پست‌خانهٔ نیمه‌شب
Post #553
213
- ❤ 2