تاریخ: ۲۶ شهریور ۱۴۰۵
ساعت: ۰۰:۰۴
برای: من؟

من،
چندین بار سعی کردم حرف بزنم، ولی هربار بعدش پشیمان میشدم.
چون همانطور که گفتی نه تنها حس مرا وصف نکردن ، بلکه حتی گمراهش کردن!
و باید دوباره توضیح میدادم که منظور من از حرفی که زدم چیست؟!
برای همین دیگر نتوانستم هیچ وقت حس هایم، ناراحتی هایم را به زبان بیاورم.
خیلی دردناک است، تنهایی وزن سنگین کلمه هارا به دوش بکشی؛ چون هیچکس تورا نمیفهمد!
حس های ما فراتر از آن هستند که در کلمه ای جا شوند؛
نیازی نیست به کسی بفهمانی که چی میکشی ،
اگر واقعا کسی بخواهد بفهمد، خود‌ اش میفهمد.

امضا: شب
وضعیت نامه: تاخورده
تمبر: ثبت‌شده در پست‌خانهٔ نیمه‌شب