ساعت: ۰۰:۰۶
برای: هاشم
این نامه، کمی بیشتر از یک نفس است…
سلام امیدوارم حالتون خوب باشه. ببخشید فرصت نشد از این زودتر جواب نامه‌تون رو بنویسم، سفر بودم.
مثل همیشه نامه‌تون برام بسیار با ارزش بود و کلماتتون رو روی جفت چشم‌هام گذاشتم. درست میگین دوستی و ارتباط های از راه دور علی‌رغم مشکلاتشون زیبایی هایی هم دارن و یکی از اون‌ها ارتباط ذهن و روحه :) و خوشحالم که حس خوبی دارین. من اصالتا فارس‌ام . ادبیات هم همه‌نوعی رو دنبال می‌کنم به‌جز علمی‌تخیلی و طرفدار پروپاقرص ادبیات ایرانم:) عباس معروفی از موردعلاقه‌ترین‌هامه. موسیقی هم که اصیل ایرانی :))))))))))
پرسیده‌بودید که تجربه ای از عشق دارم که جواب نه هست اونم یه نه بزرگ و راستش رو بخوابد این دقیقا همون بخشی از زندگیمه که عمیقا بابتش متاسفم و ناراحت .
ممنون که از اسمم تعریف می‌کنید و خداروشکر که از من چنین ذهنیتی دارین . اسمم از بزرگ‌ترین داستان های زندگیمه میگن وقتی بدنیا اومدم خیلی ناز بودم مثل یه فرشته‌ی کوچولو از بقیه اتاق ها و بخش ها میومدن تا منو ببینن ضمن اینکه توی یک روز سرد زمستونی و ده متر برف به دنیااومدم. مامان و بابا خیلی خوشحال میشن .مامان همش دلش میخواسته یه اسم برازنده انتخاب کنه و بین چندتایی اسم مونده بوده بابا یکروز صبح تصمیم میگیره مامان رو سوپرایز کنه و اسم من رو آخرش خودش انتخاب میکنه که از بزرگ‌ترین دارایی های زندگی منه:)
مامان اما هنوز وقتی یادش میاد مثل روز اور دعوا میکنه.
امضا: هوریا
وضعیت نامه: معطر
تمبر: ثبت‌شده در پست‌خانهٔ نیمه‌شب