ایدئولوژیِ شیطانیِ جمهوری اسلامی بیش از همه با زمان در جنگ است. در این ایدئولوژی و شاید در هر ایدئولوژی، حال دیده نمیشود، گذشته تنها «روایت» میشود و هیچ چیز از تاریخیتش بر جا نمیماند. همه چیز معطوف به آینده است. نکبتِ امروز با فتوحاتِ آینده و توهماتِ حال و افتخاراتِ گذشته توجیه میشود.
هیچکس از میانِ این مغزهای قارچزده الان دیگر نمیپرسد بعد از سقوطِ بشار آیا خدشهای بر حرمهای شیعه در سوریه وارد آمد؟! پس این همه سال دفاع از حرم تنها یک نام بود؟ پشتِ این نام چه بود؟ حضورِ سپاهِ قدس در سوریه پیش از آن که کوچکترین حرکتِ مسلحانهای شکل بگیرد، برای چه بود؟ حسینِ همدانی که معترف به بسیجِ اراذل و اوباش برای مقابله با خیزشگرانِ جنبشِ سبز بود آنجا چه غلطی میکرد؟ مگر خودِ سلیمانی همان موقع نگفت «حرم جمهوری اسلامی است»؟! چرا حججی را به یکباره علم کردند؟ برای این نبود که جمهوری اسلامی اساسا در سوریه با داعش نمیجنگید؟! چرا الان به جای این که اسراییل را بزنند دائم برادرانِ مسلمانشان را اذیت میکنند؟! ...
حقیقت این است که در دامِ ایدئولوژی هیچ پرسشِ واقعی شکل نمیگیرد. و چون پرسش باب و کلیدِ تفکرِ است، تفکری هم در آنجا وجود ندارد. هر چه هست بازیهای ذهنی و زبانی برای استمرارِ خودِ ایدئولوژی است. تا وقتی که یک شوک وارد شود به ذهن و آنجا ایدئولوژی ترک برمیدارد...
#ایدئولوژی #زمان
Post #311
299
- 👍 16