🛑 پروتکل عملی بخیه زدن زخم پوستی در اورژانس

۱. ارزیابی اولیه👇🏻

▪️کنترل خونریزی

▪️بررسی آسیب عصب، تاندون و عروق قبل از بی‌حسی

▪️بررسی جسم خارجی

▪️شست‌وشوی کامل زخم با نرمال‌سالین و خارج‌کردن آلودگی و بافت نکروتیک

▪️در زخم‌های آلوده، گازگرفتگی و زخم‌های قدیمی، ابتدا درباره امکان بستن اولیه تصمیم‌گیری شود.

۲. بی‌حسی💉

انتخاب رایج: Lidocaine 1%؛ هر ۱ میلی‌لیتر حاوی ۱۰ mg لیدوکائین است.

برای زخم‌های کوچک معمولاً حدود ۱–۵ mL کافی است و حجم باید بر اساس وسعت زخم و پاسخ بیمار تنظیم شود.

حداکثر دوز لیدوکائین بدون اپی‌نفرین: 4.5 mg/kg.

حداکثر دوز با اپی‌نفرین: 7 mg/kg.

هنگام تزریق، ابتدا آسپیره و سپس دارو را آهسته تزریق کنید.

برای زخم انگشت و برخی نواحی صورت، nerve block می‌تواند نسبت به infiltration مناسب‌تر باشد.

۳. انتخاب نخ🩹

صورت: معمولاً 5-0 یا 6-0

پوست سر: 3-0 یا 4-0

تنه: 3-0 یا 4-0

اندام: 4-0 یا 5-0

دست: 4-0 یا 5-0

کف دست و پا: معمولاً 3-0 یا 4-0

برای پوست، نخ‌های غیرقابل‌جذب مونوفیلامان مانند Nylon یا Polypropylene انتخاب‌های رایج هستند.

۴. تکنیک Simple Interrupted

سوزن تقریباً عمود بر پوست وارد شود.

عمق و فاصله ورود سوزن در دو طرف زخم مشابه باشد.

لبه‌های زخم کمی evert شوند.

گره فقط به اندازه‌ای سفت شود که لبه‌ها در تماس باشند؛ فشار زیاد باعث ایسکمی و نکروز می‌شود.

فاصله بخیه‌ها معمولاً حدود ۵–۱۰ میلی‌متر است و باید با توجه به محل و میزان کشش تنظیم شود.

۵. زمان تقریبی کشیدن بخیه

صورت: ۳–۵ روز

پوست سر: ۷–۱۰ روز

تنه: ۷–۱۰ روز

اندام: ۱۰–۱۴ روز

روی مفاصل و نواحی تحت کشش: حدود ۱۴ روز

۶. خطاهای مهم🔴

تزریق بیش از حد لیدوکائین = خطر Local Anesthetic Systemic Toxicity (LAST)

تزریق سریع یا پرفشار = درد و آسیب بافتی بیشتر

بخیه خیلی سفت = ایسکمی، نکروز و اسکار بیشتر

عدم evertion لبه‌ها = ترمیم نامناسب و اسکار فرورفته

شست‌وشوی ناکافی = افزایش خطر عفونت

عدم بررسی عصب، تاندون و عروق قبل از بخیه = احتمال از دست رفتن آسیب مهم

در زخم‌های عمیق، گازگرفتگی، زخم شدیداً آلوده، آسیب تاندون/عصب/عروق یا شکستگی همراه، قبل از بستن زخم باید ارزیابی مناسب انجام شود.

@MEDJUU