آموزش و امور فرهنگی دانشکده ریاضی و علوم کامپیوتر

#بازنشر| فهرستی از مطالب ارائه شده توسط استاد مرحوم، دکتر ناصر بروجردیان در کانال"Science and Religion ":

برهان نظم
خود همسان پنداری با خدا
تعریف و ماهیت خدا
شبهه ی خدای حفره ها
فضای ذهن آدم ها، انسانهای باز و انسان های بسته.
رابطه ی علم و اختیار.
خودآگاهی، تفکر و اختیار در ماده گرایی.
عدم امکان اختیار در یک ربات.
نقد برهان شر
اخلاقیات در دین و الحاد
زبان و فلسفه
نقش ریاضیات در علوم و فلسفه
درباره ی علیت


🎥سلسله کلیپ های تبیین خداباوری و نقد آتئیسم :

۱) علم و محدودیت های آن
۲) مادی و غیرمادی
۳) آیا اختیار ممکن است
۴) پارادکس نفی اختیار ( اعتبار علم)
۵) پارادکس نفی اختیار ( اعتبار اخلاقیات)
۶) پارادکس بنیادین آتئیسم (کرامت انسانی)
۷) شواهد خداباوری
۸) رابطه خدا با اخلاقیات و  انسانیت
۹) رابطه اخلاقیات با دینداری
۱۰) خدا و شر در جهان
۱۱) انسان و خدا


🆔@ReligionandScience2021

من در سال 1394، زمانی که تازه وارد مقطع کارشناسی ارشد شده بودم، بسیار مردد بودم که از میان گرایش‌های ریاضی محض کدام را انتخاب نمایم. از آنجاییکه از برخی اساتید دوران کارشناسیم تعریف ذکاوت و هوش سرشار دکتر بروجردیان را بسیار شنیده بودم، تصمیم گرفتم برای مشورت به دفتر ایشان بروم. با اینکه مرا نمی‌شناختند، با رویی گشاده وقت ارزشمندشان را در اختیارم گذاشتند، و به پرسش‌هایم متواضعانه و صادقانه پاسخ دادند و نکاتی فرمودند که در نهایت موجب شد گرایش جبر را انتخاب کنم؛ در حالی که پیش از آن، جبر آخرین انتخاب من بود. 

چند سال بعد، در جمعی دوستانه با تعدادی از فارغ‌التحصیلان دکتری دانشکده، صحبت به اینجا رسید که اگر بخواهیم از میان اساتید دانشکده، با وجود همه بزرگان و دانشمندان، یک نفر را به‌ عنوان باسوادترین استاد انتخاب کنیم، چه کسی خواهد بود. همگی بی‌درنگ به یک نتیجه رسیدیم: دکتر بروجردیان. جالب آنکه هیچ‌یک از ما شاگرد مستقیم ایشان نبودیم.

روحشان قرین شادی و آرامش باد. 

محمد روزبهانی ملایری 
فارغ‌التحصیل دکتری جبر 

۱۶ سال پیش با دکتر بروجردیان آشنا شدم و افتخار شاگردی ایشان را در دروس «جبر خطی»، «گروه‌ها و جبرهای لی» و «نظریه‌ی پیمانه‌ای» داشتم. تدریس ایشان در بالاترین سطح علمی و با دقت و نظم مثال‌زدنی انجام می‌شد.
به یاد ندارم که هرگز به دفتر ایشان مراجعه کرده باشم و دست‌خالی بازگشته باشم؛ همیشه با روی گشاده برای دانشجویان وقت می‌گذاشتند و با آرامش و مهربانی برای همه‌ی پرسش‌ها ایده‌ای راه‌گشا داشتند. بسیاری از ما دانشجویان سابق دانشکده، دقت علمی و شیوه‌ی دقیق‌نویسی خود را مدیون ایشان هستیم.

فقدان ایشان ضایعه‌ای بزرگ برای دانشکده‌ی ریاضی و جامعه‌ی دانشگاهی است.

یادشان گرامی و روحشان غرق در نور باد.
«هرگز نمیرد آن‌که دلش زنده شد به عشق،
ثبت است بر جریده‌ی عالم دوام ما.»

مهرداد نجف‌پور

آخرین باری که خدمت دکتر بروجردیان شرف یاب شدم چندین سوال راجع به هندسه و فلسفه تحلیلی از محضرشان پرسیدم که حدود ۳ ساعت طول کشید.
بعد از اینکه همه را با صبر و حوصله پاسخ دادند از محضرشان اجازه گرفتم تا چند روز دیگر دوباره خدمتشان برسم و ایشان هم بسیار استقبال و تشویق کردند اما متاسفانه بعد چند روز جنگ شد و بعد هم که سایر اتفاقات.

گمان میکنم حسرت اینکه نتوانستم آنگونه که میخواستم از سواد و خرد این مرد بزرگ استفاده کنم تا آخرین روز عمرم همراه من خواهد بود.

لطفا قدر تک تک ثانیه هایی که در کنار عزیزانتان هستید را بدانید و به شکلی به آن لحظات نگاه کنید که گویا آن لحظات دیگر هیچ وقت برنخواهند گشت... .

امیر رصا کریمی
دانشجوی کارشناسی دانشکده

از جمله نوشته های جذاب آقای دکتر بروجردیان برای دبیران ریاضی در مجله پایا سال ۱۳۹۱

دکتر ناصر بروجردیان عزیز،

خبر رفتنت امروز مثل صاعقه‌ای ناگهانی بر دل من فرود آمد و هنوز باور نمی‌کنم که دیگر صدای مهربان و لبخند دلنشینت را در کنار خود ندارم. حضورت همواره آرامش‌بخش و دلگرم‌کننده بود و حالا جای خالی‌ات، نه فقط در کلاس و دانشگاه، که در دل ما، با هیچ چیز پرشدنی نیست.

بروجردیان عزیز، تو نه تنها استادی برجسته و علمی ژرف‌اندیش بودی، بلکه انسانی فوق‌العاده مهربان، فروتن و دوست‌داشتنی بودی. خوش‌برخوردی و آرامشت، همان لبخند همیشگی و توجهت به دیگران، باعث می‌شد هر جمعی با حضورت روشن و مطمئن شود. همه ما هنوز آن حس دلنشین و صمیمیتت را در ذهن و قلبمان داریم.

تو از آن چهره‌هایی بودی که علم را با انسانیت درآمیختی. در ریاضیات صاحب‌نظر و در فلسفه ژرف‌اندیش بودی. با شور و دقتی کم‌نظیر در بحث‌های علمی شرکت می‌کردی و اندیشه‌هایت همیشه راهگشا و الهام‌بخش بود.

نامت هنوز بر جلد کتاب‌های درسی و دانشگاهی می‌درخشد؛ همان کتاب‌هایی که سال‌ها با عشق و دقت تألیف کردی و امروز هم در دبیرستان‌ها تدریس می‌شوند. آثار تو بخشی از حافظه آموزشی این سرزمین‌اند.

دانشجویان بسیاری از دستان تو بالیدند؛ از دانشجویان کارشناسی ارشد تا دکتری، که امروز هر یک ادامه‌دهنده راه علم و اندیشه تو هستند. آنان نه‌تنها دانش، که منش، دقت علمی و مهربانی تو را از تو آموختند.

و من هنوز به یاد آن سفرهای پربارمان به سیستان و بلوچستانم؛ روزهایی که با عشق برای معلمان آن دیار سخن گفتی، کلاس‌های دانش‌افزایی برگزار کردی و امید و دانش را با سخاوت و مهربانی در میانشان پخش کردی. حضورت در آن سرزمین، حضوری مؤثر، ماندگار و پرمهر بود.

تو تنها یک استاد برجسته ریاضی نبودی؛ انسانی نیک‌سرشت، مهربان، آرام و دوست‌داشتنی بودی. یاد تو در دل‌ها زنده است و آثار تو در علم و آموزش این سرزمین جاودانه خواهد ماند.

روح بلندت در آرامش و جایگاهت رفیع باد
انکه همیشه به یادت هست
سید منصور واعظ پور

از سال ۸۸، با آقای دکتر برجردیان آشنا شدم. کم صحبت میکردند و بیشتر اهل فکر و اندیشه بودند.
یک استاد برجسته در زمینه ریاضی، هندسه دیفرانسیل، فیزیک نظری، آموزش ریاضی و فلسفه و حکمت. افتخار بزرگی برای من بوده و هست که شاگرد کوچک ایشان باشم.

انسانی با اخلاق و با فتوت بود. در هر زمینه علمی که وارد می شد، عمیق ترین درک و بینش را ایجاد میکرد و آموزش می‌داد. هر مطلب که میخواند آنرا به قوام می رساند. کافی بود در هر زمینه ای تعاریف اولیه را به ایشان بدهید آن وقت می توانست بهترین نتایج را استخراج کند.
در زمینه پژوهش هم، تمام کار پژوهشی و مفهوم سازی از خودشان بود و هیچوقت کارهایی که با تعمیم یا تعدیل پژوهش های دیگر ایجاد می شد را انجام نمی دادند، بمعنای واقعی کلمه، انسانی علمی بودند.

فقدان ظاهری ایشان برای جامعه ریاضی کشور بسیار دردناک و خسارتی بزرگ است.

هر چه بگویم، زبان قاصر است پس سخن کوتاه باید.

روح بزرگ و پاک ایشان با اولیا و ابدال الهی محشور باد.

با قلبی آکنده از غم
فصیحی رامندی

با نهایت تأسف و اندوه، درگذشت استاد فرهیخته و بزرگوار، عالم ریاضی، زنده‌یاد دکتر بروجردیان را تسلیت عرض می‌کنم.
اگرچه افتخار شاگردی مستقیم ایشان را نداشتم، اما در هر دیدار و برخورد کوتاه، درس‌های عمیقی از اخلاق، متانت و فروتنی از ایشان آموختم.
یاد و نامشان در دل جامعه علمی و در خاطره‌ی دانشکده ریاضی و علوم کامپیوتر همواره زنده خواهد ماند.
روحشان شاد و یادشان گرامی 🌹

در این ۲۵ سالی که افتخار شاگردی ایشان را داشتم حتی یکبار هم ندیدم غیبت کسی را بکند. آدم‌ها محترم می‌شمرد و بدون پیش‌داوری با آنها ارتباطی انسانی برقرار می‌کرد.

یکبار خدمت شان عرص کردیم که استاد شما با این همه علم و تبحر در حوزه‌های مختلف ریاصی، فیزیک، فلسفه، اقتصاد، ... مغرور نمی‌شوید؟
فرمودند چیزی که خدا داده است و می‌تواند با یک مریضی کوچک همه را از من بگیرد چرا باید من به آن مغرور باشم؟

سال ۱۳۸۳ یک درس دکتری با ایشان داشتم. بعد از هر جلسه درسی، آنقدر از انسجام و قوام فکری و سطح بالای مطالب ارایه شده ایشان به وجد می‌آمدم که نمی‌توانستم یک جا بند شوم و باید چند کیلومتر پیاده‌روی می‌کردم تا این شور و هیجان در وجودم را کنترل کنم.

یکبار ندیدیم که ایشان غر بزنند و از اداره امور عصبانی بشوند. همواره فداکاری می کردند و دیگران را بر خودشان مقدم می‌دانستند. همه همکاران، در موقع نیاز مطمئن بودند که می‌توانند روی ایشان حساب باز کنند.

بیان ویژگی‌های اخلاقی و وسعت علمی ایشان از توانایی بنده حقیر خارج است.

روحش شاد و راهش پر رهرو باد

شاگرد کوچک استاد بروجردیان
نجفی

چگالی آینده‌های روشن در این نقطه از دانشگاه خیلی خیلی زیاد است💯

شبکه چهار

آیین استقبال از دانشجویان جدیدالورود دانشگاه صنعتی امیرکبیر

الاحتمال قبر العیوب!

بردباری و شکیبایی گورستان عیب‌هاست.

حکمتی زیبا از امیرالمومنین حضرت علی علیه‌السلام

خدا قوت به کادر آیین استقبال از نو ورودها